Inkijk- en meeleesdossier

Wie ontkomt er nog aan het elektronisch patiëntendossier? De Staten-Generaal zag er na lange discussies met minister Schippers (Volksgezondheid, VVD) dit voorjaar definitief van af. Maar per 1 januari draait er op initiatief van zorgverzekeraars en huisartsen toch een systeem dat verbazend veel op het EPD lijkt.

Iedere burger wordt dezer dagen door zijn huisarts gevraagd om er aan mee te doen. En dat is geen vrijblijvende vraag. Verzekeraars zetten de huisartsen onder druk om mee te doen. Vooralsnog gaan die in meerderheid daarin mee. In het ontwerp-EPD waren al 8.7 miljoen burgers opgenomen en de landelijke huisartsenvereniging vindt het ‘zonde’ om dat weg te gooien, zo bleek zaterdag in deze krant. In 2015 moet 90 procent van de Nederlandse patiëntdossiers landelijk toegankelijk zijn. Artsen die snel al hun patiëntengeschiedenissen digitaal ontsluiten werden er tot dit weekeinde financieel voor beloond. De patiënt kan intussen zijn gegevens niet controleren. De dokter heeft geen greep op wie inzage krijgt. Intussen praat de burger wel in de behandelkamer tegen de dokter over wat er scheelt. Over lijf, leden, partner, werk, stress, drank, familie – en dokter schrijft mee. Bij uitstek de behandelkamer is een plaats waar niemand mag meekijken of -luisteren zonder expliciete toestemming. Dat gaat verloren.

Het nieuwe EPD komt neer op in beginsel beschermde opslag van die gegevens bij de huisarts. Maar dan wel met toegang voor zo’n beetje alle zorgverleners in Nederland aan de achterkant, via een centraal schakelpunt. Daar zit natuurlijk het probleem. Naar schatting kan vanaf 50.000 computers door zo’n 200.000 zorgverleners toegang verkregen worden tot ieders gezondheidsgegevens. Dit alles uit naam van betere zorg. Voor het geval de burger in een ander ziekenhuis terechtkomt, bij een andere apotheek of huisartsenpost. Dat veel burgers het belang van privacy bij de dokter niet vinden opwegen tegen toegang voor alle dokters, verpleegkundigen en ambulancebroeders in Nederland, mag niet verbazen. Dat de zorgsector patiëntgegevens moet kunnen uitwisselen, is duidelijk. Maar moet dat met héél Nederland? De invoering van het vorige EPD werkte al averechts op het vertrouwen in de zorg. Dat dreigt nu weer. De dokter vraagt weer of de patiënt meedoet, nu aangemoedigd door de verzekeraars. Maar de huisarts bepaalt niet meer wie toegang tot uw dossier krijgt. Dat hoort de dokter pas achteraf.

Wij adviseren u te weigeren. En niet alleen uit protest tegen het paternalisme dat de sector hier laat zien. Of tegen het negeren van het parlement. Maar ook omdat het nut niet is aangetoond, de kwaliteit dubieus is en de verantwoordelijkheid onvoldoende geregeld.