Geperverteerde Disneyfiguurtjes

Theater

Small World door Boogaerdt/Vanderschoot. Tournee t/m 16/2. Inl.: bvds.nu. **

De geur van suikerspinnen zet de toon: we zijn op de kermis. De spelers van Small World maken ze ook echt, die roze wolken gebrand suiker op stokjes, en delen ze uit aan het publiek. Op toneel is het een ontstellende ravage van kleding en speelgoed in felle snoepkleuren: geel, paars, en roze; véél roze. Mimeduo Boogaerdt/Vanderschoot wil met Small World de ‘Disneyficatie van de samenleving’ aankaarten, en ze hebben zich met ontzagwekkende overgave uitgeleefd in kostuums en attributen.

Met die berg zooi maken de vijf performers een reeks fascinerende, geestige of licht afstotende tableau vivants. Het creëren van fraaie beelden is aan de makers wel besteed: hun goor-sexy pornoperformance Bimbo was vorig seizoen een hit. Small World volgt eenzelfde stramien: herkenbare beelden worden ondersteboven gekeerd of tot groteske extremen doorgevoerd, om de absurditeit ervan aan te tonen.

In het begin lijkt Small World te reflecteren op de festivalisering van de samenleving. Op de hersendode hit Waar is dat feestje? (Hier is dat feestje!) dansen gabbers achter dranghekken. Oranjesupporters molesteren een Dixie-toilet. Alle uitwassen van het oer-Hollandse ‘feessie’ komen voorbij. Goed getroffen, maar een beetje gratuit; het voelt iets te gemakkelijk om je samen met een handvol toneelliefhebbers vrolijk te maken over deze ‘inferieure’ vrijetijdsbesteding.

Small World vervolgt sterk, met een griezelig vasthoudend draaiorgelfiguurtje en eng geperverteerde versies van Disneyprinsessen. Maar uiteindelijk gaat het toch knagen: wat willen de makers méér dan aantonen hoe infantiel onze samenleving is?

Uiteindelijk volgt wel een statement: een pleidooi voor de eigen, onvolmaakte, houtje-touwtje fantasie, en de echte, lelijke, imperfecte wereld. Maar de toeschouwer kan die omslag na alle ridiculisering moeilijk nog maken. Anders dan Bimbo ontbreekt het Small World aan een dwingende vorm, die het onderwerp onontkoombaar maakt. Nu kun je je als toeschouwer te gemakkelijk distantiëren. Want hoezo is er eigenlijk sprake van ‘Disneyficatie’? En waarom zou dat zo erg zijn? Twijfel over de urgentie van het thema wordt deze voorstelling fataal.