Ehud Barak verlaat politiek Israël

De Israëlische minister van Defensie, Ehud Barak, stapt uit de politiek. Dat heeft hij vanmorgen aangekondigd op een persconferentie in Tel Aviv. Hij blijft aan als minister van Defensie tot volgend jaar een nieuwe regering is gevormd, na de verkiezingen op 22 januari.

Barak gaf als reden dat hij meer tijd wil doorbrengen met zijn familie. „Ik wil studeren, schrijven, leven en een leuke tijd hebben”, voegde hij daaraan toe.

Barak ontkende vanochtend dat zijn beslissing beïnvloed is door zijn magere score in de opiniepeilingen. Hoewel hij de afgelopen weken aan populariteit won door de Israëlische Operatie Wolkkolom, tegen het Hamas-bestuur in de Gazastrook, zou zijn partij Atzmaut (‘Onafhankelijkheid’) volgens de peilingen bij de verkiezingen slechts op vier plaatsen kunnen rekenen in de 120-zetels tellende Knesset, het Israëlische parlement. Het is nog onduidelijk of de partij blijft bestaan.

Barak (70) diende 36 jaar in het Israëlische leger, onder andere als stafchef, en is de meest onderscheiden militair in de Israëlische geschiedenis. Na zijn vertrek bij het leger, in 1995, werd hij actief in de Arbeidspartij, onder andere als minister van Binnenlandse Zaken, van Buitenlandse Zaken en als partijvoorzitter.

Bij de verkiezingen van 1999 versloeg Barak de toenmalige (en huidige) premier Benjamin Netanyahu en werd hij minister-president. Hij trad terug in 2001 na veel kritiek over het uitbreken van de tweede Palestijnse intifada en de terugtrekking van Israëlische troepen uit Zuid-Libanon. Daarna verloor Barak de verkiezingen van Ariel Sharon (destijds Likud).

In 2007 keerde Barak terug als minister van Defensie tijdens het premierschap van Ehud Olmert (Kadima). Tijdens de laatste verkiezingen in 2009 incasseerde de Arbeidspartij onder leiding van Barak een nederlaag, met slechts dertien zetels. Barak vormde in 2011 Atzmaut en voegde zich met vier andere parlementariërs van de Arbeidspartij bij de huidige regeringscoalitie van Netanyahu, waarin Barak opnieuw minister van Defensie werd.

In deze positie voerde hij met succes een felle campagne om de nucleaire dreiging van Iran op de binnenlandse en internationale agenda te krijgen, en voor sancties tegen Teheran.