Zeepkist

Voetballer op de terugweg, zonder club en nu out of the blue assistent van Rafael Benitez bij Chelsea. Zonder trainersdiploma.

Boudewijn Zenden, 36 jaar, Limburgse globetrotter, linkspoot aan de zijlijn, verrast met zijn promotie. Geboren flankspeler, altijd aan het touwtje van de kalklijn gehangen. Geen leider.

Wel een dravertje.

Toetreden tot de technische staf van Chelsea is weinigen gegeven. Zenden heeft een paar jaar voor The Blues gespeeld, maar een vedette is hij er niet geworden.

Eigenlijk nergens: niet bij PSV, niet bij Barcelona, niet bij Liverpool, niet bij Marseille. Nooit beunhaas van de voorgrond. Niks grote waffel. Soms een enkele fluim neuriënde boosheid, maar als voetballer bleef hij ook retorisch in de schaduw van de grote jongens.

En altijd beleefd – dat had hij van huis uit.

Nooit straatvoetballer geweest. Voor evenveel opvoeding had hij kunnen verdwalen in hockey of golf. Of tennis. Een kind, opgegroeid met een ruime oprit en gemillimeterd gazon. Zoals Pieter van den Hoogenband – die sociale bloedgroep.

Bescheiden, zelfs introvert als cameratijger. Bij het Nederlands elftal was Boudewijn Zenden altijd de laatste die voor de camera werd geroepen. Reserve van zichzelf. Hij was ook wel te lief voor ronkende verklaringen.

Op het veld kon hij nochtans het ettertje uithangen. Voetballer met misbaar. Een beetje zoals Arjen Robben: de vallende ziekte, en bij het opstaan omstandig molenwieken met armen en benen en verontwaardigde grimassen.

Een glimp van het beest in hem.

Wel een mooie carrière voor een speler die het meer van snelheid dan van techniek moest hebben. Met Liverpool in de finale van de Champions League gestaan. Dat is op zich al een palmares.

Altijd goed geboerd ook. Voor het geld hoeft ‘Bolo’ niet meer op die kouwe bank te gaan zitten.

Zijn assistentie kan trouwens nog tot grappige taferelen leiden. Boudewijn is in lengte een puddingbroodje. Aan de overkant van het veld zie je hem niet eens staan. Assistent-coach met zeepkist in de dug-out?

Nog beter: met trampoline.

Insiders beweren dat Benitez bewust gekozen heeft om Zenden mee naar Stamford Bridge te nemen. Hij moet voor de hoofdcoach de plooien gladstrijken met de supporters.

Liverpool is een aartsvijand van Chelsea en in het verleden heeft Benitez vanuit de Beatlesstad geroepen dat hij nooit coach van Chelsea zou willen zijn. Er valt dus nog iets te masseren voor de Spaanse tussenpaus.

Zenden heeft wél een verleden bij Chelsea, zij het niet glansrijk, en wordt door diehards omarmd als lid van de familie.

Vandaar.

Hij zal voor Rafael Benitez meer gids dan assistent zijn.

Intussen moet de Limburger als de wiedeweerga zijn trainersdiploma halen, want sprookjes duren niet lang op Stamford Bridge. Hem staat deze zomer ook een oprotpremie van Abramovitsj te wachten. Hoog genoeg om in de glooiende heuvels van Limburg een eigen golfterrein aan te leggen.

Want eerlijk gezegd: voor coach Zenden zie ik weinig toekomst. Hij straalt net iets te veel nederigheid uit, iets te veel nonchalance. Meer een mens dan een mening. Dat werkt niet in het ruige, opportunistische voetbalwereldje.

In zijn jaren als voetballer heb ik Boudewijn Zenden nooit op een pikante uitspraak kunnen betrappen. In zijn hoofd was geen plaats voor dissidentie.

Liever in het gelid, als meeloper. Dan ben je niet toegerust voor het beulswerk in de Premier League. En ook niet voor Ajax en PSV.

Dus is de vraag: wat komt er na Chelsea?

Ik denk dan toch aan Fortuna, wie weet als speler-trainer. Het uit zijn as verrezen MVV is al te hoog gegrepen.