De Slegte was een nationaal instituut

Illustraties Cyprian Koscielniak

Het is fijn voor de werknemers van Selexyz + De Slegte dat hun baan behouden is gebleven, ondanks de afvloeiingen (NRC Handelsblad, 17 november). Voor de Selexyz-zaken is alleen hun – misschien wat elitaire – karakter aangetast door de nieuwe inrichting, die mij doet denken aan een openbare bibliotheek. De selectie is als vanouds groot, al zullen we het moeten doen met minder buitenlandse boeken en speciale uitgaven. Voorop staat dat er veel en snel verkocht moet worden. Daar is niks mis mee.

Wat betreft De Slegte vrees ik dat we afscheid moeten nemen van een nationaal instituut. Door de samenvoeging is De Slegte alleen nog in naam aanwezig. Tussen de vele andere boeken zijn die van De Slegte als het ware onzichtbaar geworden. De tweedehandsboeken in Arnhem maakten volgens de schrijfster van het artikel een frisse indruk in de nieuwe kasten, ondanks het feit dat het een slap aftreksel is van wat De Slegte eens was. Dit is te betreuren.

Hoeveel mensen hebben hun boeken, tweedehands en antiquarisch, niet in de loop der tijd gekocht bij De Slegte? Ik heb er vijftig jaar lang veel gekocht, ook al was ik zelf boekhandelaar bij Selexyz. Elke keer was het weer een verrassing wat ik er vond – ook weleens niets. De winkels van De Slegte verschilden onderling in kwaliteit. Bij de één kwam je vaker dan bij de ander.

In mijn jonge jaren had ik niet veel te besteden. Toch moest ik altijd even bij De Slegte kijken. Met de jaren groeiden de mogelijkheden, maar nam ook de kwaliteit af.

Nu moet ik de speurtocht voortzetten op internet – een omslachtige en onpersoonlijke tocht langs titels. In de boekhandel vond je altijd meer. Je zag dan dingen waarnaar je eigenlijk niet op zoek was.

Toch wens ik de nieuwe combinatie veel succes met hun winkels.

R.Kamp

Oud-boekhandelaar bij Selexyz