Ruimte in regeerakkoord?

In principe geloof ik niet dat sancties gewenst gedrag afdwingen. Het leidt tot allerlei creatieve oplossingen om met zo min mogelijk inspanning te voldoen aan de afspraken. Dat leidt eerder tot symptoombestrijding dan tot de echte veranderingen die nodig zijn.

Zo kun je ter compensatie van je CO2-uitstoot CO2-rechten kopen of bomen aanplanten. Daarmee voldoe je aan de gestelde criteria maar het lost niet werkelijk iets op. We verbruiken nog steeds evenveel energie en uiteindelijk raakt die voorraad fossiele brandstof een keer op. De grondstoffencrisis komt in onverminderd tempo op ons af.

Als we een echte oplossing willen, moeten we vooral ondernemingen proberen te inspireren; door inzichtelijk te maken waarom het van strategisch belang is om een transitie te maken. De afgelopen 100 jaar werd de kostprijs van een gemiddeld product vooral bepaald door arbeid en kapitaalkosten. De komende decennia zal door schaarste een steeds groter deel van de kosten bestaan uit energie en grondstoffen. Wie nu zijn energieverbruik beperkt en verduurzaamt, heeft de komende decennia een concurrentievoordeel.

Onze concurrentiepositie is dus sterk gebaat bij het stimuleren van investeringen in duurzame energie en het afschaffen van subsidies op fossiele brandstoffen. Is er nog ruimte in het regeerakkoord?