Felle strijd tussen emotie en rede

Theater

Antigone van Jean Anouilh door Toneelschuur Producties. Gezien: 22/11. T/m 21/12 Inl: toneelschuur.nl ****

De handen van koning Kreon zigzaggen door de lucht. „Ga weg!” roept hij tegen de jonge, weerloze Antigone. Zijn heftige wanhoopsgebaren tonen eerder onmacht dan macht. Acteur Bart Klever in de rol van Kreon laat onovertroffen zien dat zijn leiderschap gevaar loopt. De aanleiding lijkt futiel, maar is dramatisch: Antigone wil haar broer, gesneuveld in de strijd, uit liefde waardig begraven. Maar hij is staatsgevaarlijk en moet voor straf als aas aan de roofvogels gevoerd worden. Dat is de wet en wie die wet overtreedt, veroordeelt Kreon ter dood. Dat conflict maakt van Antigone het ultieme drama over de strijd tussen rede en emotie, zowel in het origineel van Sofokles (442 v.C), als bij deze bewerking van Jean Anouilh uit 1942.

Antigone is ook nog eens zijn aanstaande schoondochter. Regisseur Michiel de Regt levert met deze Antigone zijn meesterproef af. In een wit, beweegbaar decor, dat Kreons paleis voorstelt, krijgt het conflict fatale dimensies. De live uitgevoerde muziek van componist Phil Mills weerspiegelt de gemoedsbewegingen: nu eens de kille ratio van Kreon, dan de gevoeligheden van Antigone, prachtig vertolkt door Alejandra Theus.

Een nieuw, mooi accent dat Klever legt is de angst van Kreon voor Antigones emotionele inzet. Zij wil van geen wijken weten, zelfs als ze een offerdood moet brengen. Klever kan zichzelf nog zo almachtig voelen, gehuld in bontjas als een echte rockster, zijn ondergang dreigt. De muren van het paleis verbrokkelen in een dramatisch effect van ritselende lamellen. Dit is toneel op zijn mooist: ook de toeschouwer kan niet kiezen tussen Kreon en Antigone. Het drama is volmaakt.