Zweers en Schlicher delen een liefde voor onwaarschijnlijkheden

Sebastiaan Schlicher en Thijs Zweers. T/m 23 dec in Galerie Maurits van de Laar, Herderstraat 6, Den Haag. Wo-zo 12-18u. Inl: mauritsvandelaar.nl ***

Hoe hebben kunstenaars zich vroeger toch gered, zonder internet? Zoiets als ‘geen inspiratie’ mag nooit meer een excuus zijn nu zelfs de traditionele tekenkunst zijn inspiratiebronnen bijeen googlet. Dat doet althans Thijs Zweers, die online afbeeldingen vindt die de werkelijkheid hem nooit zou aanreiken. Zo vond hij een echte gorillastoel, ergens in de meest donkere hoekjes van het internet, die hij natekende met zowel de zachte haartjes van het apenbont als de schimmige randjes die bij een griezelding horen. Zijn tekenvellen zijn nooit groter dan het computerscherm dat zijn venster vormt op alle uithoeken van de wereld. Liefst beladen uithoeken. Hij tekende een klassieke zaal na vol statige vlaggen onder het balkenplafond, waar potloodgruis de atmosfeer vult met stof en dreiging. Twee tekeningen verder staat een villa in brand, terwijl op de voorgrond een aantal militairen ontspannen poseert. Staat het pand slechts metaforisch in brand, als een symbool van een verdwijnend verleden, of is de brandweer echt nodig?

Zweers’ tekenpotlood maakt heel knap alles tastbaar – huid, haar, hout – zijn enige zwakte is dat zijn scènes soms te gezocht zijn, of ze nu op het internet echt bestaan of niet. Een liefde voor onwaarschijnlijkheden deelt hij met zijn mede-exposant bij Galerie Maurits van de Laar, Sebastiaan Schlicher. Ze zijn ook tegenpolen: zo voorzichtig als Zweers zijn beelden componeert, zo woest smijt Schlicher alles op papier wat zijn weg kruist. Schlicher heeft een eigen muziekband en ook zijn tekeningen tonen een rock-‘n’-rollwereld: kleurige gitaren, lichtflitsen en exploderende vormen, zwarte demonen, abstracte draaikolken met starende ogen erin.

In zwart-wit of kleur, realistisch of abstract, maakt hij een chaos waarin geslaagde tekeningen worden afgewisseld met rommelige plakwerkjes. Een van zijn meest demonische tekeningen maakte hij met een spuit waarmee je badkamers vochtvrij kunt afkitten. Als schildersmateriaal levert het exorcistische spinnenmonsters op, die hij beplakte met zilverpapiertjes waar sporen heroïne op kleven. Nee nee, niet van hemzelf, reageert zijn galeriehouder snel. Het was slechts een artistiek middel waarmee Schlicher los wilde komen van het precieze tekenen. Dat is hem onmiskenbaar gelukt.

    • Sandra Smets