‘Ik schrijf de dingen van me af’

Toneelgroep Max bedacht een verhalenwedstrijd voor kinderen. Van de inzendingen is het toneelstuk

Echt waar gemaakt.

De voorstelling ‘Echt waar’ van Toneelgroep Max Foto Phile Deprez

‘Commandooo… 1!” Zes meisjes lopen rond op een toneelvloer in theater De Gouvernestraat in Rotterdam. „Commandooo… 2!” Iedereen staat plotseling stil en trekt zielige gezichten. Sommigen huilen zachtjes. „Commando 3!” Meteen stopt de groep met huilen en gaat bij elkaar op een kluitje staan. Dit is de warming-up van de masterclass ‘Storytelling’ van Theatergroep Max. De meisjes zijn de winnaars van de verhalenwedstrijd waarvoor Max een paar maanden geleden een oproep deed. Schrijf een zielig verhaal, was de opdracht. Uit de inzendingen heeft de jury zes winnaars gekozen, die vandaag van actrice Jette Derlagen deze masterclass krijgen. Na de workshop gaan ze zelf optreden, ’s avonds bezoeken ze de voorstelling Echt waar en tussendoor eten ze samen met alle Max-acteurs.

Het verhaal van Pleun (9) gaat over een jongetje dat Mohammed heet. „Eigenlijk had ik het al veel eerder geschreven”, zegt Pleun. „Maar toen was het nog niet zo goed. Voor de wedstrijd heb ik het herschreven.” Pleun heeft thuis een groot schrift waar ze verhalen en gedichten in schrijft. Ook de anderen schrijven veel. „Elke week wel”, zegt Danique (10). „Als ik verdrietig ben, schrijf ik dingen van me af. Soms droom ik ergens over, en dan maak ik er een verhaal van.”

Jette Derlagen heeft uit alle winnende verhalen stukjes gehaald en er één toneelstuk van gemaakt: Echt waar. Na de warming-up krijgt iedereen een script en gaan ze aan de slag. Om een toneelstuk te maken moet veel gerepeteerd worden. Telkens als ze een scène oefenen doen ze het een paar keer opnieuw, zodat ze alles wat ze moeten doen en zeggen goed onthouden.

Jette heeft bedacht dat de voorstelling begint met zielige muziek. Precious (12) deelt tissues uit, en de anderen kijken verdrietig het publiek in – precies zoals ze het tijdens de warming-up geoefend hebben. Dan loopt Josse (12) naar voren en begint met haar tekst: „Ik loop, jij loopt, wij lopen. Ik liep, jij niet, en wij heeft nooit bestaan.” „Iets langzamer!’ zegt Jette. „Het is zo’n mooie tekst, dan is het zonde als mensen het niet kunnen verstaan.”

„Ik schrijf meestal niet zo simpel, zo GTST-achtig: die-is-verliefd-op-die”, zegt Josse. „Als ik een boek lees, vind ik het belangrijk dat aan het begin nog niet helemaal duidelijk is wat er aan de hand is. Dat je dóór wilt en moet lezen. Dat probeerde ik met dit verhaal ook te bereiken.”

Na het eten wordt er nog even gerepeteerd. En de buiging wordt geoefend, want dat is ook belangrijk. „Toi toi toi!” zegt Jette vlak voordat alle ouders, broertjes en zusjes binnenkomen. Dat zeggen toneelspelers altijd wanneer ze elkaar succes wensen. En het werkt: alles gaat geweldig. De prijswinnaars zijn niet alleen goede schrijvers, maar ook nog eens goede acteurs.

De winnende verhalen zijn te lezen op tgmax.nl. De voorstelling ‘Echt waar’ (8+) is te zien tot en met december 2012.