Bloedend asfalt

‘Asfalt zal moeten bloeden, net als spoor en water.” Dat onverwachts poëtische zinnetje dichtte VVD-spindoctor Ton Elias gisteren, in een interviewtje met persbureau ANP. Elias maakt zich zorgen om ons asfalt, nu er 250 miljoen extra bezuinigd moet worden op het infrastructuurfonds. Als wisselgeld voor de inkomensafhankelijke zorgpremie.

Eerst bloedde de dubbelmodaalverdiener, nu het asfalt.

Ik weet nog wel een bezuinigingspost: de Blankenburgtunnel, die de A15 met de A20 moet verbinden, en het vrachtverkeer rond de haven van Rotterdam moet faciliteren. Het beetje natuur dat daar nog is, verdwijnt er onder asfalt en vrachtwagenwielen. Deze week sprak ik in Rozenburg een 85-jarige vrouw die nu uit haar negentiende-eeuwse herenboerderij moet, de laatste oude boerderij in de omgeving.

Dat is pas bloeden. Vooral als je bedenkt hoe volstrekt overbodig die tunnel is. Er is een veel beter alternatief: de Oranjetunnel, westelijker gelegen. Die sluit beter op de Tweede Maasvlakte aan en vernietigt geen natuurgebieden, historische boerderijen of oude vrouwtjes.

Duurder is die wel.

Hier zie je het treurige van politieke besluitvorming. In plaats van strategische keuzen en langetermijnvisies kiezen de opeenvolgende regeringen voor ad hoc oplossingen om begrotingen sluitend te krijgen en het gemor in achterbannen tot aanvaardbaar volume terug te schroeven. Wat miljoentjes hier, een tunneltje daar.

Best mogelijk dat Rutte en Samsom straks zomaar die Blankenburgtunnel schrappen, die er telkens dan weer wél dan weer definitief níét zou komen. In april was het bijvoorbeeld wél. Toen viel het kabinet, en werd de tunnel controversieel. Toen stond die ineens weer in het regeerakkoord. Toen moest er 250 miljoen geruild worden tegen een zorgpremie…

Er is eindeloos op calculatortjes gehamerd, maar niemand maakte een doordacht ontwerp dat een halve eeuw vooruitkijkt. Wat willen we met het Groene Hart? Wat willen we met de natuur in Zuid-Holland? Hoe kunnen we het transport rond de uitbreidende haven daar goed inpassen?

Ruimtelijke ordening is wisselgeld en sluitpost voor opeenvolgende kabinetten. Die kijken niet verder dan hun regeerperiode, terwijl hun ingrepen in het landschap meerdere generaties kan laten bloeden.