Alles is succesvol

Regisseur Joram Lürsen werkte voor deze film opnieuw samen met Kim van Kooten. „Het is ook handig dat zij een vrouw is en ik een man ben.”

Het moest een film worden die meer risico zou nemen dan voorganger Alles is liefde. Weliswaar stopten regisseur Joram Lürsen (In Oranje, Dolfje Weerwolfje) en scenarioschrijver Kim van Kooten dezelfde aantrekkelijke mengeling van spot en onbeschaamd sentiment in Alles is familie. Maar er zitten ook meer wrange situaties in die bij nader inzien misschien toch niet zo grappig zijn als ze op het eerste gezicht lijken. Zo vindt de grote romantische ontknoping van Alles is familie, over de liefdesperikelen van de familie Roovers, plaats in een abortuskliniek, alwaar Carice van Houten in de beugels ligt.

Waarom heeft het vijf jaar geduurd om een opvolger te maken voor Alles is liefde?

Joram Lürsen: „Het succes van Alles is liefde kwam voor ons als een complete verrassing. Wij zouden al heel blij zijn geweest met 500.000 bezoekers, maar de teller bleef maar doorlopen. Uiteindelijk zijn we ruim boven een miljoen bezoekers uitgekomen. Dat was toen al bijna twintig jaar niet meer vertoond.

„Als een samenwerking zo goed verloopt, ligt het natuurlijk voor de hand om nog een keer samen te werken, op wat voor manier dan ook. Maar precies in dezelfde tijd dat de film uitkwam, kreeg Kim een hele nare darmziekte, die haar bijna een jaar lang heeft geveld. Daar komt bij dat Kim een eventuele tweede film echt helemaal zelf wilde bedenken. Alles is liefde was een beetje gebaseerd op een al bestaande film, Love Actually. Nu wilde ze vanuit zichzelf iets schrijven. Maar ze is een schrijfster die volledig in een project opgaat. Ze is niet het type auteur dat drie projecten door elkaar kan doen. Dat heeft tijd nodig en er zijn heel wat versies van het scenario tussen ons heen en weer gegaan. Ook omdat zij, als ze een nieuw idee heeft, vaak weer helemaal opnieuw begint.

„We waren het er wel vrij snel over eens dat we weer een romantische komedie wilden maken, want dat is een genre dat ons allebei goed ligt. We houden er beiden van om met een lichte toon wat zwaardere onderwerpen aan te snijden. Het is ook handig dat zij een vrouw is en ik een man ben. Romantische komedie gaat nu eenmaal altijd over verschillen tussen man en vrouw. Dan helpt het enorm als je de film steeds vanuit die verschillende perspectieven tegen het licht kunt houden.”

Waarom de keuze om het onderwerp van de liefde naar familie te verleggen?

„Dat verschil is niet zo heel groot. Binnen die familie gaat het nog steeds om de liefdesperikelen van al de personages. Maar we wilden wel de onderlinge verhoudingen van de personages verleggen van min of meer toevallige passanten zoals in Alles is liefde, naar een gezin. Familiebanden zijn dramatischer. Zelfs als je breekt met familie en iemand nooit meer wilt zien, blijft die persoon toch op een bepaalde manier een rol spelen in je leven.

„Deze film heeft ook een wat duidelijkere verdeling tussen hoofdpersonages en bijfiguren. Eigenlijk zijn dit twee verhalen door elkaar, bij Alles is liefde waren dat er vijf. Nu gaat het vooral om twee lijnen: de ouders, Martine Bijl en Kees Hulst, gaan uit elkaar. Dat heeft grote gevolgen voor alle personages, ook voor de kinderen, ook al zijn die inmiddels volwassen. En dan is er het stel, Carice van Houten en Thijs Römer, van wie de man onvruchtbaar is. En de vraag hoe ze daar op zullen reageren.”

Waarom moest deze film donkerder zijn dan Alles is liefde?

„Bij Alles is liefde komt aan het einde alles toch nog goed, maar in het leven gaat dat natuurlijk niet zo. In deze film blijven sommige personages alleen achter. Wij vonden het mooi om niet alles rooskleurig te laten eindigen. De film gaat eigenlijk ook over plannen maken, hele slechte plannen, die vervolgens compleet mislukken. Dat heeft niet zo heel veel te maken met romantische komedie. Zo spelen we een beetje met genres en verwachtingen.”

Alles is liefde nam de commerciële tv op de hak, deze film onder meer een schrijver van bombastische liedjes à la Marco Borsato, en een therapiegoeroe.

„Kim komt uit een beroemd satirisch geslacht. Goede grappen hebben vaak een satirische ondertoon. Maar de grap is bij haar wel geplaatst in een wereld die werkelijk zou kunnen zijn, die geloofwaardig blijft. Daardoor werkt de satire binnen de film en wordt het geen Jiskefet.”

De film heeft een bepaalde droefheid. Ooit kon je nog alle kanten op in het leven, en op zeker moment is dat ineens voorbij. Maar een romantische komedie kan misschien ook weer niet te veel melancholie verdragen?

„Als ik een scenario lees, zoek ik altijd naar de balans. Ik wil niet wegzakken in diepe droefenis, maar ik hoef ook niet de hele tijd uit mijn stoel te stuiteren van het lachen. Dat is bijna een samenvatting van hoe je eigenlijk moet leven: je wilt niet in een enorme depressie schieten, maar je wilt ook niet de hele dag feestend door het leven gaan. Daar is het leven toch wat te serieus voor.”