Tragische liefde in een Chanelpakje

Het liefdespaar Kim Savelsbergh (Manon) en Rafael Vázquez SanchÍs (Le Chevalier des Grieux) in de opera ‘Manon’ (1884). Foto Morten de Boer

Actueler en eigentijdser kan de voorstelling van Manon (1884) van Jules Massenet bij Opera Zuid niet zijn. De Oost-Europese Manon arriveert op een westers vliegveld, hunkerend naar gratis geluk. Ze komt terecht tussen pooiers, loverboys en criminelen. Men betaalt elkaar in euro’s. Een ruzie gaat zo: „Doe eens normaal, man.” „Doe zelf eens normaal, man!” Manon zet haar minnaar aan de kant in ruil voor het snelle geld. Ze presenteert in een Chanelpakje een modeshow met excentrieke strikkencreaties van Viktor & Rolf. Uiteindelijk sterft ze in een uitzetcentrum.

Lotte de Beer, de internationaal doorgebroken Nederlandse operaregisseur, manipuleert met humor en overtuigingskracht Massenets remake van La traviata. Alles is er: een scène à la campagne, Parijse feesten, gokwinsten en de oude rijke vader – de gedistingeerde Marco Bakker - die zijn zoon komt redden. Hier geen botsing tussen de originele tekst en de zichtbare handeling: het Franse libretto is gewoon aangepast.

Jammer genoeg blijft de muziek verre van het Verdi-niveau, maar ook de larmoyante scènes tegen het slot neemt De Beer serieus.

Dat kan omdat ze beschikt over een goede bezetting van het tragische liefdespaar Manon-Des Grieux. Sopraan Kim Savelsbergh zingt en speelt de titelrol uitstekend: lichtzinnig, mooie coloraturen en dramatisch. De Spaanse tenor Rafael Vázquez Sanchis - wat een hilarisch intermezzo als cultpriester! - gaat van poeslief tot getormenteerd.