Nooit meer vreemdgaan

Na tien jaar is soulzanger Cody Chesnutt terug met de cd Landing On A Hundred. „Ik weet nu hoe ik met verleiding om moet gaan.”

Nederland, Amsterdam, 05-11-2012. Portret van Amerikaanse muzikant Cody Chesnutt. Foto: Andreas Terlaak Andreas Terlaak

Waar was Cody Chesnutt gebleven? Tien jaar geleden leek de zoetgevooisde Chesnutt, met zijn honingzoete soulstem en talent voor memorabele melodieën, bezig met een kordate opmars richting sterrendom.

Hij maakte een overvolle debuut-cd, The Headphone Masterpiece (2002), zong een hit voor rapgroep The Roots (zijn eigen dansvloerkraker ‘The Seed’), gaf vrijmoedige interviews – en toen werd het stil.

Hij verdween omdat hij zijn „ziel moest redden”, zegt de serieuze en bedachtzame Chesnutt, op een regenachtige middag in Amsterdam. Onlangs verscheen zijn tweede cd, Landing On A Hundred, een verzameling opwindende nummers. De melodieuze rijkdom is gebleven. Het verschil is dat veel liedjes vroeger schetsmatig waren, maar nu werden uitgewerkt tot overrompelende soul.

„Ik heb geen tien jaar gewerkt aan Landing On A Hundred”, zegt Chesnutt. Ik heb eerst de tijd genomen om mijn leven op orde te krijgen, daarna volgde de muziek vanzelf.” Over zijn afwezigheid zegt hij: „2003 was het perfecte moment om te stoppen. Ik wilde de muziek van The Headphone Masterpiece niet steeds herhalen. Ik wilde uit het patroon, dus ik vertrok uit Los Angeles naar Tallahassee, Florida. Daar woon ik nog steeds, met mijn vrouw en twee kinderen.”

Zijn leven werd destijds gekleurd door overspel, van hemzelf, en ook daar wilde hij verandering in brengen. „Zoals ik zing in mijn nieuwe liedje ‘Everybody’s Brother’: ‘I used to dog the nice ladies’, oftewel: ik was respectloos tegenover vrouwen.”

Zijn seksuele onverzadigbaarheid was destijds geen geheim, zo zong hij in het nummer The Seed: ‘I wanna fertilize another behind my lover’s back’. Inmiddels ziet Chesnutt (43) die periode als een stuiptrekking van het volwassen worden. „Ik ben doorgegroeid. Ik heb geleerd hoe ik met verleiding moet omgaan. Niet dat het niet moeilijk is.”

Ook daar heeft hij het over in zijn nieuwe liedjes, in ‘Love Is More Than A Wedding Day’, en in ‘Don’t Wanna Go The Other Way’: ‘I’m trying to hold on to my home/ Hold on to my home/ Help me God, I’m losing’, gevolgd door de vele malen herhaalde zin ‘Don’t wanna go the other way.’ „Die andere kant wil ik niet meer op, dat is de kant van ontrouw en wispelturigheid. Ik moet het mezelf goed inprenten, vandaar dat ik die zin vaak herhaal. Want die andere optie blijft trekken.”

Zijn debuut nam hij destijds op in een slaapkamer in Los Angeles, in zijn eentje met drumcomputers, een gitaar en wat synthesizers. Het resultaat klonk lo-fi.

Nu ronken de hoorns, jubelen de achtergrondzangeressen en roffelt de drummer, opgenomen in een beroemde ‘soul-studio’ in Memphis. Chesnutts stem is een onmiddellijke triomf. De vocale kwaliteiten van Marvin Gaye, Curtis Mayfield, Sam Cooke – opwinding, emotie, altijd gracieus – maken alle hun opwachting in nummers als ‘Don’t Follow Me’ en ‘I’ve Been Life’.

Volgens Chesnutt was soul zijn ‘opvoeding’. In zijn muziek passen dus blazers. „Zoals mijn vader altijd zei, niets kan de ziel zo verheffen als een koperblazer. Mijn muziek kun je soul noemen, want ik stam uit die traditie. Het mooie aan zangers als Marvin Gaye en Sam Cooke was dat zij de kern, de ‘soul’ van de cultuur wisten te vatten. Zij zongen over de essentie van hun tijd. Dat probeer ik ook, door het te hebben over onderwerpen die er toe doen. Over de manier waarop we met geld omgaan, over de snelheid waarmee modes elkaar opvolgen, zoals in ‘What Kind Of Cool’ (Will We Think Of Next).”

Zijn cd-titel verwijst naar de behoefte aan waarachtigheid, met een knipoog naar de straattaal van hiphop. Chesnutt: „‘Landing on a hundred’ is een variant op ‘keeping it one hundred’, en dat komt van ‘keep it real’: wees echt.”

Landing On A Hundred is nu uit bij Konkurrent. Cody Chesnutt komt volgend jaar terug voor optredens.