Mulatu Astake leidt met strakke hand

Mulatu Astatke. Gehoord: 20/11 North Sea Jazz Club, Amsterdam

Een man van wijsheid en ervaring, dat betekent Yèkèrmo Séw, de titel van een van de bekendste composities van Mulatu Astatke (1943). Hij vertelde het er gisteravond niet bij toen hij het nummer inzette met feeërieke vibrafoonklanken. Wel dat het op de soundtrack stond van Broken Flowers een tragikomische film van Jim Jarmusch. Maar ook zonder die film zou hij een onbetwiste jazzheld zijn, de vader van de Ehio-jazz.

Astatke leidt zijn band met zachte, maar gedecideerde hand door zijn prachtige arrangementen. Een nummer als Yèkèrmo Séw begint bezwerend. Binnen enkele minuten verandert Astatke tweemaal van ritme en van tempo, om te eindigen met onweerstaanbare funk.

Astatke kreeg zijn muzikale opleiding in Groot-Brittannië en de Verenigde Staten en bracht het jazzidioom naar Ethiopië. Later richtte hij zich op het moderniseren van traditionele instrumenten uit zijn land. Gisteravond stond er een zevenkoppige band met een gangbaar jazzinstrumentarium. Afwijkend was de cellist die plukkend en strijkend zijn snaren ranselde. Alle muzikanten zochten tijdens solo’s de fysieke grenzen van hun instrumenten op, in het begin nog trouw aan de melodie, tegen het einde steeds vrijer waardoor het verband soms wegviel. Mulatu Astatke zelf stond in een kring van instrumenten, nu eens spelend op percussie, dan weer op vibrafoon of toetsen, altijd wijs en ervaren.