En de Olympische Spelen gaan niet door

Onze aanloop namen we binnen, vlak voor de mat kwamen we

op snelheid, opende iemand de deur en vlogen wij zo het hof op.

Maar we waren op onszelf vooruitgelopen, werden teruggefloten,

zeiden sorry voor de valse start: we waren gewoon te enthousiast.

Buiten adem is het lastig praten, dus wij stoppen verder niet

voor vragen – alleen op foto’s bewegen we niet, maar dat is trucage.

Alleen wie stilstaat ziet zaken aflopen en je rent nu eenmaal sneller bergaf,

want ook al lijkt de grond hier gelijk gemaakt: het is bijna altijd vals plat.

In plaats van ‘bevolking’ spreken wij van ‘supporters’. En zeg nou zelf,

ook u ziet de overeenkomsten tussen een ereschavot en het bordes.

Dennis Gaens (1982) schrijft proza en poëzie. Vanaf januari 2011 is hij stadsdichter van Nijmegen. In 2010 debuteerde hij met de dichtbundel ik en mijn mensen, die genomineerd werd voor de C. Buddingh’-prijs voor het beste Nederlandstalige poëziedebuut.

    • Dennis Gaens