Kim Hospers maakt kunst met de tv

‘De televisie is het meest fantastische apparaat dat ooit is uitgevonden. Je gaat op de bank zitten en de hele wereld trekt aan je voorbij”, vertelt kunstenaar Kim Hospers (Enschede, 1982) in zijn antikraakatelier in een voormalige schoolklas in Rotterdam Noord. Boven zijn tekentafel hangt een kruisbeeld in de vorm van een televisieantenne. Een televisie zelf staat er niet meer. „Dan zou ik niets anders meer doen dan kijken. Toen ik die nog wel had, stond de hele dag Lingo aan.”

Het medium intrigeert Hospers mateloos. „Televisie weet alles op te blazen tot waanzinnig spektakel. Het presenteert de meest onbenullige dingen met veel bombarie.” Het levert de kunstenaar dankbaar materiaal op. „Thuis zit ik vaak met mijn fototoestel op de bank om bij waanzinnig mooie beelden meteen raak te schieten.” Van de foto’s maakt hij prints om daarna de belangrijkste lijnen over te trekken en er potloodtekeningen van te maken.

Zo zien we André Kuipers opgelucht zijn duim opsteken, weer terug op aard, vlak na zijn retourtje naar de ruimte. Hospers bewerkt beelden van de oorlog in Irak, maar ook van de bijna kampioen luchtgitaar spelen uit Hart van Nederland.

Bijna alle televisiebeelden zijn volgens Hospers geschikt. „Ze zijn vaak inwisselbaar. Ze hebben allemaal dezelfde intensiteit, of ze nu in een reclameblok zitten of in Het Journaal. Op tv is een Mars net zo lekker als de Tweede Wereldoorlog erg is.”

Hospers tekent dan ook even goed historische televisiemomenten als 9/11 en de ophanging van Saddam Hoessein, als een Mars waaruit „op sensuele wijze de karamel loopt” of een „te gekke” Paris Hilton.

In zijn laatste twee tekeningreeksen – Please St. Claire Entertain Us en Hail St. Claire – is de de heilige Clara van Assisi (1193/1194 - 1253) de bindende factor. „Ik kwam erachter dat de paus haar in de jaren vijftig heeft uitgeroepen tot beschermheilige van de televisie. Toen ze op haar ziekbed niet in staat was om de mis bij te wonen, zou ze deze bij wonder gezien en gehoord hebben op de muur van haar kamer. Ik vond het verhaal zo absurd dat ik er mijn eigen sektarische afscheidingsbeweging rond opzette. Als terugkerend heilig symbool voor mijn cultus ontwierp ik een teken dat een startknop, antenne en kruis met elkaar combineert. En bij het tekenen vroeg ik me steeds af wat Clara zou denken van de beelden en van de bijna religieuze toewijding die sommige mensen ervoor voelen.”

Het liefst zou Hospers nog duizenden televisiebeelden tekenen en ze daarna in een dik boek afdrukken of op een grote muur naast elkaar ophangen. „Als je dan van beeld naar beeld gaat, is de beleving hetzelfde als zappen op televisie. Ik hoop natuurlijk dat de kijker zich bij mijn tekeningen net zo amuseert als voor de televisie.”

De televisiekunst van Kim Hospers is te bekijken op zijn site: www.kimhospers.nl