Django Django draagt vreugde uit

Pop

Django Django, 18/11 Melkweg. *****

Op zich niks nieuws dat een popmuzikant blij wordt van zijn eigen muziek, maar bij Tommy Grace van Django Django werkt het aanstekelijk. Bij elk nieuw loopje uit zijn vooroorlogse analoge synthesizers maakt hij een vreugdesprong; een vette grijns om de lippen. Hij weet wat hij te bieden heeft, want Django Django brengt een winnende combinatie van gedurfde muziek met ritmes waarbij je niet stil kunt zitten.

Met hun mix van pop en elektronica hebben ze de omfloerst psychedelische sfeer en licht wringende zangharmonieën gemeen. Een groot verschil is dat Django Django geen obscuur imago nastreeft, maar dat ze de mogelijkheden om de studio te verlaten en live te spelen uitbundig omarmen. Na Motel Mozaique en Lowlands was de uitverkochte Melkweg hun eerste Nederlandse clubshow, meldde zanger Vincent Neff van de Schotse groep verheugd.

Meer materiaal dan dat van hun eerder dit jaar verschenen debuutalbum hebben ze niet. Toch werd het een gedenkwaardig optreden, omdat Django Django de vreugde van het samen spelen uitdraagt in elke noot die ze spelen. Life’s a beach met zijn hakkelende echo’s van surfmuziek en het quasi-Arabische Skies over Cairo brachten een feest van kleurrijke ritmes en hemelse zang. Voor Silver rays gingen de gitaren opzij en draaide alles om rollende drums, knerpende toetsenborden en glansrijke melodieën. Muziek waar je blij van wordt.