Documentaire toont gruwelijke gevolgen van bommen op Gaza

Gaza wordt alweer dagenlang bestookt door Israël met bommen en raketten. Doel zijn de leiders en gebouwen van Hamas, maar vaak zijn ook gewone burgers het slachtoffer. De aangrijpende documentaire Tears of Gaza vertelt de verhalen van de slachtoffers van de oorlog van vier jaar geleden.

Bij de operatie Gegoten Lood kwamen eind 2008 en begin 2009 zo’n 1400 Palestijnen om het leven, onder wie honderden burgers. De Noorse regisseur Vibeke Lokkeberg verzamelde destijds beeldmateriaal van Palestijnse filmmakers over de aanval. De film werd in 2010 getoond op het IDFA in Amsterdam. Van alle films die in dat jaar op het festival opriepen tot erkenning van aangericht leed was Tears of Gaza “de meest ongenadige”, schreef de Volkskrant:

Rauw en ongecensureerd, over de grens naar buiten gesmokkeld: ouders rennend met verkoolde kinderen, medewerkers van ziekenhuizen die geëxecuteerde kinderen tonen, met keurige kogelgaten in borst en hoofd.

Omstreden film brengt leed burgers in beeld

In de film komt de rol van Hamas niet uitgebreid aan bod omdat Lokkeberg zich vooral heeft willen richten op het leed van de burgers in Gaza. Vanuit Israël klonk veel kritiek op de film, omdat het enige doel van Tears of Gaza het belasteren van het land zou zijn. John Anderson van Variety schreef in een recensie dat de film geen partij kiest, maar de rauwe werkelijkheid van de oorlog in beeld brengt:

Few antiwar films register with the disturbing immediacy and visceral terror of “Tears of Gaza”. Almost purely observational, “Tears” doesn’t take sides as much as obliterate politics: the wounded parents carrying maimed children are not in uniform, and the bullet holes in the 2-year-olds did not arrive by accident. The inherent cruelty of so much of the action, committed against civilians with very little infrastructure, services or commercial goods, much less equipment to fight fires, comes through loud and clean.

http://www.youtube.com/watch?v=GUCuFeBYCdc