‘Die kinderen mag je niet uit het oog verliezen’

Nikk Conneman (51) is kinderarts-neonatoloog. Hij pleit voor langetermijnonderzoek naar het wel en wee van te vroeg geboren kinderen.

Foto Maurice Boyer

Ervaring

„Als kind van vijf moesten mijn amandelen worden geknipt. De dokter had mijn ouders gezegd dat ze niet hoefden te wachten. Tijdens het bezoekuur kwam er niemand voor mij. Eenmaal thuis deed ik al mijn knuffels een verband om en wilde ik dokter worden. Mijn ouders juichten dat toe: eerbaar beroep, goede carrière.”

Erfenis

„Mijn vader bouwde fabrieken, we verhuisden elke twee, drie jaar. Overal was ik een buitenstaander. Het leerde me autonoom te denken. Ik vind het heel erg als mensen een kopie worden van hun ouders. Leef je eigen leven, denk ik dan.”

Motivatie

„Kinderen zijn positief en fantasierijk, daar hou ik van. Vandaar mijn keus om kinderarts te worden. Ik zag mezelf geen leven lang bypasses aanleggen bij mensen die daarna weer een sigaret opsteken. De neonatologie ben ik ingerold, er kwam een opleidingsplek vrij. Ik was verrast hoe snel het me greep. We behandelen zieke en te vroeg geboren baby’s, inmiddels vanaf 24 weken zwangerschap. Vaak gaat het om leven of dood. De ethische vraag tot hoever we daarin gaan, boeit me zeer.”

Inzicht

„Mijn eerste keer op een intensive care voor pasgeborenen was tijdens mijn studie. Al die kindjes aan de beademing onder het tl-licht. Ik vond het verschrikkelijk. De professor beweerde dat prematuren geen pijn voelen omdat het zenuwstelsel onvoldoende is ontwikkeld, maar het zag er vreselijk oncomfortabel uit. Later is aangetoond dat hij ongelijk had. Eigenlijk was ik toen al bezig met mijn specialisme nu: observeren; wat heeft dit kind nodig?”

Passie

„Als ik niet in de kliniek sta ben ik op reis om trainingen te geven in Newborn Individualized Development Care and Assessment Program (NIDCAP). Uitgangspunt is dat mensen goed naar het gedrag van een kind kijken en de zorg aanpassen aan de behoeften van het kind. Een kind ervaart dan minder stress en ontwikkelt zich beter. De band tussen kind en ouders is daarbij essentieel. We zien het liefst dat ouders hun kind zelf verzorgen, met steun van de verpleegkundigen. Ouders moeten vertrouwen krijgen in hun kind.”

Strijd

„Op 17 november is het Wereld Prematuren Dag. Aandacht voor het onderwerp is nog hard nodig. Het aantal vroeggeboortes groeit en de zorg voor prematuren is ook binnen Europa lang niet overal goed. In Nederland ontbreekt het aan vervolgonderzoek. Kinderen komen op de poli tot ze twee jaar zijn, daarna verliezen we ze uit het oog. Met collega’s zet ik me in voor een database waarin we ze jarenlang volgen. Van veel medicijnen en behandelmethoden kennen we alleen de kortetermijneffecten. Maar hoe gaat het over twintig jaar met de prematuren van nu?”

Intuïtie

„Steve Jobs heeft ooit prachtig gesproken over connecting the dots. Vertrouw erop dat dingen niet voor niets op je pad komen. Later zal blijken dat er lijntjes lopen tussen de stippen. Zo voel ik dat ook. Deze baan bij het Erasmus MC zag ik in de krant staan terwijl ik in de trein zat naar een ander sollicitatiegesprek. Ik wist meteen dat ik op weg was naar het verkeerde ziekenhuis.”