Brieven

Lijdt een kind aan drukke wereld of aan ADHD?

Psychologen als Steven Pont zien de drukke wereld als een belangrijke oorzaak van ADHD, allergie en obstipatie, maar impliciet beschuldigen ze ouders van slechte opvoedkunde (NRC Handelsblad, 10 november). Zij zijn toch degenen die die kinderen van het ene sportveld naar het andere pretpark slepen?

Pont gaat voorbij aan wetenschappelijke argumenten die tegen zijn betoog pleiten.

Zo is toegenomen hygiëne een van de verklaringen voor de toename van allergische reacties. Ouders hebben door reclame en van schoolartsen geleerd hun kinderen uiterst schoon te houden. Ze dachten juist dat ze het erg goed deden.

Bij ADHD ligt het gecompliceerder. Er is zeer veel en overtuigend wetenschappelijk onderzoek dat aantoont dat kinderen met ADHD die zich vervelen juist extreme prikkels opzoeken. Het deel van de hersenen dat de concentratie regelt, werkt bij hen minder goed. Zowel te veel als te weinig prikkels leiden tot de typerende uitschieters in het gedrag van kinderen met ADHD. Niet voor niets heet de uitstekende oudervereniging voor kinderen met ADHD ‘Balans’. Die moeizaam werkende balansregulatie in de hersenen is het directe probleem. Rust, reinheid en regelmaat werken wel, maar moeten niet overschat worden. ADHD bestaat echt.

Theo van Eerden

Arts, psychotherapeut en ADHD-behandelaar

Je handen niet wassen is slecht voor je gezondheid

„Ik vind dat kinderen de handen niet moeten wassen na het buitenspelen”, zegt ontwikkelingspsycholoog Steven Pont.

Tijdens het buitenspelen komt het afweerapparaat van kinderen in contact met virussen en bacteriën, bijvoorbeeld van uitwerpselen van honden, katten en vogels, en zware metalen en organische gifstoffen van auto’s en fabrieken. Er is geen reden waarom ze deze virussen en bacteriën bij zich zouden moeten dragen en moeten verspreiden in huis en op school, integendeel. Dit is slecht voor de volksgezondheid.

Niek Heering

Den Haag

Armoede is niet trendy, zoals Sascha Meyer denkt

Sascha Meyer krijgt uitgebreid de ruimte om te vertellen over haar persoonlijke ervaringen met armoede (NRC Handelsblad, 10 november). Voorheen leidde ze een riant leven. Nu is ze vaste klant bij de Voedselbank.

Ze heeft er een boek over geschreven. Hierin vertelt ze dat er nooit iemand komt eten, omdat ze dat niet kan betalen. Ze geeft armoede een bijna hippe status, door romantisch en knus te spreken over het zoeken naar tamme kastanjes, maar ze maakt de bijna bedorven ribkarbonades wel klaar op een zespits RVS-fornuis. Het overtollige vet spint en bodyshapet ze weg in de sportschool.

Misschien heeft ze het fornuis gekregen van een gulle kennis en is ze bevriend met een vrijgevige sportschooleigenaar. Toch denk ik dat er voldoende voorbeelden zijn van échte armoede in Nederland. Deze verdienen meer aandacht.

Armoede is niet trendy evenmin knus; het is bittere ellende.

B. Wiegant

Amsterdam

Overstap van chirurg naar brouwer is desinvestering

In NRC Handelsblad (10 november) wordt beschreven hoe een pas afgestudeerd chirurg zijn scalpel aan de wilgen hangt om te gaan werken in zijn familiebedrijf, de Gulpener Bierbrouwerij.

Dit is een interessante carrièreswitch. De chirurg heeft een slordige twaalf tot veertien jaar opleiding achter de rug, grotendeels op kosten van de belastingbetaler. De investering per opgeleide specialist is ongeveer 1,2 miljoen euro.

Onbegrijpelijk vinden wij het dat de NRC-journalist geen enkel vraagteken zet bij de desinvestering die de overstap van deze chirurg naar zijn familiebedrijf betekent. Wat zou hij in zijn nieuwe functie doen als een van zijn medewerkers een dure, door de zaak betaalde managementcursus zou volgen? Inderdaad, hij zou aan de desbetreffende medewerker commitment voor een aantal jaren aan de organisatie vragen…

Een andere, uitgelote student had ongewijfeld graag deze opleidingsplaats gewild.

Roland L.M.J. Smit

Oogarts in het Sint Lucas Andreas ziekenhuis, Amsterdam

Wees wat voorzichtiger met de erfenis van Drees

Minister-president Rutte kondigde in het debat over de regeringsverklaring aan dat zijn kabinet „een Dreesiaanse houding” zou aannemen.

Welk een metamorfose, immers anderhalf jaar lang leidde Rutte een ‘Wilderiaans kabinet’. In die periode was het overigens Geert Wilders die zich vaak op de oude heer Drees beriep. Als ik de liberale politici hoor, moet ik onwillekeurig denken: ‘als de vos de passie preekt…’

Heren politici, weest u toch alstublieft een beetje voorzichtig met het voor het karretje spannen van de sociaal-democratische staatsman Drees, die ons land bijna een halve eeuw in de publieke zaak diende.

Bert van Nieuwenhuizen

Auteur van de boeken Het land van Drees en Drees, vernieuwer voor, tijdens en na de oorlog, Zeist

Mijn droom is verstoord

Toen ik het artikel ‘Heel Nederland formeert nu mee met VVD en PVDA’ (NRC Handelsblad, 12 november) las, ergerde ik me aan het gebrek aan aandacht voor het afschaffen van de studiefinanciering. Natuurlijk vind ik gezondheid erg belangrijk, maar hoe gaat het nu verder met de toekomst van studenten?

Mijn ouders hebben vier kinderen en willen ons alle vier laten studeren. Zonder studiefinanciering zal dit wellicht een probleem worden. Ik heb de ambitie om kinderarts te worden, niet omdat het de zakken goed vult, maar omdat ik denk dat het mijn ‘roeping’ is! Deze droom motiveerde mij op school erg om goede cijfers te halen. Nu denk ik: ik krijg het geld toch niet bij elkaar, dus waarom zou ik nog mijn best doen? Ik heb het gevoel dat er niet wordt geluisterd naar studenten. Er worden al acties gevoerd op internet, zonder resultaat.

De kans om verder te groeien en om onze dromen na te jagen, wordt ons gewoon ontnomen.

Lotte Veldhuizen

Leerling in 5 vwo van het Revius Lyceum in Doorn, Maarsbergen