Alexander keek op

Fotograaf Ad Nuis en auteur Arthur van den Boogaard maken eens in de twee weken een foto ‘opnieuw’ en belichten de tijd ertussen.

Kapitein in de baggervaart Alexander Pera (57, helemaal links) zat najaar 1964 met broers en zussen – vanaf links: Cristien (61), Frank (50), Antoinette (62), Erna (51), Wieb (65), Olga (51) en Carla (56) – aan de eettafel in het ouderlijk huis, Verdamstraat 26, Leiden.

„In dat huis zijn we allemaal opgegroeid. Vader was beroepsmilitair, moeder huisvrouw. Naarmate ze ouder werden, versoepelde de opvoeding. Ook zij maakten een ontwikkeling door; van conservatief naar progressief. Het was een hecht gezin met verschillende, maar sterke karakters. We zijn allemaal ad rem. Dat hebben we van mijn moeder. Zij was een fanatieke korfbalster en zorgde ervoor dat alle meisjes bij haar club Pernix gingen spelen. Het veld lag aan de overkant van de straat. Verder vormden de kinderen elkaar; keek je op naar de ouderen. Ik had dat met Wieb. Hij had al een eigen kamer en een radio waarop hij naar Veronica luisterde. En in onze straat woonden allemaal jongens van zijn leeftijd. Hun humor vond ik fantastisch. De pose aan de eettafel was logisch: daar troffen we elkaar dagelijks. De ingehuurde fotograaf draaide de tafel wel negentig graden voor een breder beeld. Normaal waren er vaste plaatsen: Wieb en Cristien aan de hoofden en mijn ouders midden op de lange zijde. Daar was het bereik het grootst. Na het eten was er corvee: eentje afwassen en drie afdrogen. Vaak probeerde ik me te drukken, ging snel naar boven. Dan riep mijn vader: Alexander, telefoon! Als ik dan beneden kwam, lag een droogdoek te wachten. Een groot gezin kan niet zonder regels. Om overzicht te houden, had mijn moeder ‘het schrift’ ingevoerd. Dat lag altijd bij de telefoon. Daarin schreef je wat je deed, hoe laat je thuiskwam en of je meeat. Soms waren het hele verhalen, soms een paar woorden. Er zijn tientallen schriften. Jaarlijks hebben we een broers-en-zussen-weekeinde, zonder partners. Tijdens dat samenzijn komen de oude schriften altijd tevoorschijn.”

U kunt zelf ook een foto insturen. Nuis en Van den Boogaard nemen contact op als uw foto ‘opnieuw’ gemaakt wordt. Stuur aan: opnieuweenfoto@gmail.com