Aandacht- trekkers pop

Het valt niet mee voor muzikanten om in het digitale tijdperk op te vallen. Een rare clip helpt, net als heel jong zijn.

Er worden minder cd’s verkocht dan vroeger, maar dat wil niet zeggen dat er minder popmuziek gemaakt wordt. Websites bulken van de nieuwe bands, nieuwe artiesten, nieuwe liedjes. Om binnen deze weelde de aandacht te trekken, moet je opvallen.

Bijvoorbeeld door een slimme remix. Zo bracht de Zweedse Lykke Li in januari 2011 ‘I Follow Rivers’ uit, maar dat lied werd pas een hit toen ze er in 2012 een remix van liet maken door dj The Magician.

De Zuid-Koreaanse popster PSY dankt zijn succes in het westen aan de opvallende clip bij zijn liedje ‘Gangnam Style’: daarin danst hij (en velen met hem) als een galopperende paard (700 miljoen keer bekeken).

Artiesten profiteren soms van ‘antwoord-clips’: clips die reageren op de clip van een artiest. De Canadese zangeres Carly Rae Jepsen had succes met haar liedje ‘Call Me Maybe’ nadat tientallen YouTube-kijkers én beroemde collega’s (onder wie Justin Bieber) een eigen versie van het tienerliedje maakten.

Een onverwachte opleving was dit jaar te zien in de dancemuziek. Voor de Nederlander die zich de housefeesten van begin jaren negentig herinnert, is het een déjà vu: hoe Amerikaanse jongeren op dancefeesten met fluorsticks zwaaien, gekleed in uitdagende creaties als bikini met moonboots. Er is in twintig jaar weinig veranderd, al noemen ze house nu EDM (electronic dance music) en heet xtc nu Molly.

Ook punk deed weer van zich spreken. Op verschillende manieren: er was de politieke variant van het vrouwentrio Pussy Riot dat een optreden in een kerk zag uitlopen op opsluiting in een strafkamp. En er was de decadente variant: de Amerikaanse punkband Green Day maakte een serie liedjes over een leven vol feesten. Niet veel later moest de groep haar tournee afzeggen omdat zanger Billie Joe Armstrong in een afkickkliniek was opgenomen.

Met hun recente cd’s past Green Day ook in de trend van ‘opvallen’. Sommige bands verleiden hun aanhang met mooi uitgegeven cd’s inclusief boek, of dvd of speciaal getekende strips, denk aan Spinvis en de strip van Hanco Kolk bij zijn cd Tot Ziens, Justine Keller. Green Day trok de aandacht met een serie van drie cd’s, die binnen drie maanden worden uitgebracht (deel drie verschijnt begin december). Het geheel laat zich beluisteren als een feuilleton in 55 liedjes: een deel over de voorbereiding op een avondje uit; een over de avond zelf, en een over de gevolgen.

Ook de Engelse band Guillemots maakte een serie, genoemd naar de jaargetijden. Ze benutten de voordelen van het digitale tijdperk, waarin het persen van cd’s of platen niet langer noodzakelijk is om muziek te distribueren. Zanger Fyfe Dangerfield van Guillemots zei: „We vroegen ons af: is het mogelijk vandaag een cd op te nemen, hem morgen te mixen en volgende week uit te brengen, als een brood vers uit de oven? En ja, het bleek te kunnen.”

Voor alle leeftijden was 2012 een mooi jaar: er was een nieuwe cd van de onverwoestbare Bob Dylan (Tempest) , een van Neil Young en The Rolling Stones vierden hun 50-jarig bestaan met een korte reeks optredens. Een nieuwe generatie muzikanten staat ondertussen te trappelen: er verschenen dit jaar cd’s van One Direction (gemiddelde leeftijd 19 jaar), van Justin Bieber (18) en de nieuwste tienerster Cody Simpson. Simpson is vijftien jaar.