Sierra Leone raakt zijn littekens kwijt

Morgen zijn er in Sierra Leone verkiezingen. „We kunnen tonen dat we een een stabiele democratie worden”, zegt kandidaat Julius Maada Bio.

„Zie je dit litteken op mijn hoofd?”, vraagt Julius Maada Bio. De Sierra Leoonse presidentskandidaat draait zich om in zijn stoel en toont de sporen van een lelijke snee achter zijn oor. „Dat is het werk van de regeringspartij APC. Nadat ik in september vorig jaar tot presidentskandidaat was verkozen, reed ik door de stad Bo om mijn overwinning te vieren. Aanhangers van de APC begonnen stenen naar ons te gooien. Midden op de dag, in het bijzijn van politieagenten. Ik werd geraakt op mijn hoofd, maar de agenten deden alsof er niets was gebeurd.”

Maada Bio vertelt er niet bij dat zijn eigen aanhangers uit wraak het kantoor van de APC bestormden en in brand staken. Ze rukten partijvoorzitter Zainab Mansaray de kleren van het lijf en bewerkten haar met machetes. Ze werd met diepe wonden in haar rug in het ziekenhuis opgenomen. Uit onderzoek bleek later dat het geweld was georkestreerd. Maar Maada Bio ontkent. „Ik weet niet waar die aantijgingen vandaan komen”, zei hij tijdens een interview in Londen enige tijd geleden.

Sierra Leone kiest morgen een nieuw parlement en een nieuwe president en zoals altijd is de verkiezingscampagne getekend door geweld. De SLPP en de APC, de twee partijen die sinds de onafhankelijkheid in 1961 de politiek in Sierra Leone domineren, betalen de vele gefrustreerde, werkloze jongeren om kiezers te intimideren en campagnebijeenkomsten van de andere partij met geweld te verstoren.

Elf jaar na de burgeroorlog krabbelt Sierra Leone langzaam op. De staatsinstellingen, de infrastructuur en de economie moesten van de grond af worden opgebouwd. Internationale donoren hebben veel geld gestoken in de training van politie, leger en rechtelijke macht. En in het organiseren van verkiezingen. „De democratie is nog jong en heeft nog niet zulke sterke wortels”, zegt Maada Bio. „Als deze verkiezingen vrij en eerlijk verlopen, kunnen we laten zien dat we langzaam een stabiele democratie worden.”

De huidige president, Ernest Koroma, zei dat hij „Sierra Leone zou leiden als een bedrijf”. Hij heeft inderdaad vooruitgang geboekt: buitenlandse investeringen zijn toegenomen, er zijn duizenden kilometers nieuwe wegen aangelegd en de gezondheidzorg is gratis voor kleine kinderen en zwangere vrouwen.

Maar het zijn bescheiden successen. Sierra Leone staat nog altijd op plaats 180 van de 187 in de Human Development Index. Ruim 60 procent van de bevolking leeft van minder dan 1,25 dollar per dag. Corruptie en slecht bestuur, die een belangrijke aanleiding vormden voor de burgeroorlog, zijn gebleven.

„We hebben veel grondstoffen”, zegt Maada Bio. „Maar het geld dat we daarmee verdienen geven we uit aan de verkeerde dingen. De regering wijst trots op de aanleg van nieuwe wegen, maar wat we nodig hebben zijn banen en beter onderwijs voor de jeugd.”

De economie is de afgelopen jaren wel gemiddeld met 4,7 procent gegroeid, maar dat is onvoldoende om de jeugdwerkloosheid terug te dringen. Dit jaar voorspelt het IMF maar liefst 35 procent groei, vooral door de snelgroeiende mijnsector en de recente vondst van olie. Maar tot veel banen heeft dat nog niet geleid.

Maada Bio blijft vaag over hoe hij die banen wil creëren. Maar zijn boodschap doet het goed bij de jeugd, een grote en enthousiaste kiezersgroep. Ook in 2007 dansten jongeren op de campagnebijeenkomsten. Maar behalve een paar T-shirts van de partij en wat geld om te stemmen, heeft het ze weinig opgeleverd.