Raketten gieren, en dan boem

Sinds Israël de operatie Wolkkolom begon, is de Gazastrook oorlogsgebied. Omgekeerd bestoken de Palestijnen Israël. Ook Tel Aviv is geraakt.

A relative mourns over the body of Palestinian baby girl Hanen Tafish who according to hospital officials was killed in an Israeli air strike in Gaza City November 15, 2012. Two rockets fired from the Gaza Strip targeted Tel Aviv on Thursday in the first attack on Israel's commercial capital in 20 years, raising the stakes in a showdown between Israel and the Palestinians that is moving towards all-out war. Earlier, a Hamas rocket killed three Israelis north of the Gaza Strip, drawing the first blood from Israel as the Palestinian death toll rose to 16, five of them children, one of them Tafish. REUTERS/Ali Hassan (GAZA - Tags: POLITICS CIVIL UNREST) REUTERS

Onophoudelijk gezoem van drones, onbemande vliegtuigjes. Af en toe het diepe gesnor van F-16’s. Steeds het gieren van raketten. En dan een luide boem. Boem, nog een. Gillende sirenes. Dag en nacht.

De Gazastrook is oorlogsgebied. Maar toch zit het vol leven. De shabab, jongens, wagen zich op straat. Een enkeling wast zijn auto. Een jongetje speelt met zijn step. En ook de binnenblijvers nemen nauwelijks voorzorgsmaatregelen. Zeker, ze hamsteren. Maar schuilkelders? Zijn er niet. En binnen zijn ze ook niet veilig.

Een gat in het golfplaten dak van het huis van de familie Mashrawi in Gazastad toont waar de brandbom binnenkwam. Onder het gat stond de 19-jarige Heba. Haar hoofd werd verpletterd, haar lichaam verbrandde, net als het huis en alles wat daarin lag. Haar elf maanden oude neefje, Omar, kwam ook om het leven.

Dit gebeurde vlak nadat Israël woensdagmiddag operatie Wolkkolom tegen Hamas in de Palestijnse Gazastrook was begonnen. Tot nu toe voerde Israël honderden luchtaanvallen uit. Zeker 21 doden zouden daarbij zijn gevallen, van wie acht militanten. Meer dan 150 Palestijnen raakten gewond, 130 van hen waren burgers. Hamas schoot honderden raketten op Israël af.

Voor het verbrande huis rouwen Ahmad Mashrawi (24) en zijn broer Jihad (27) om hun vrouw en kind. Zwijgend nemen buren plaats in de kring van plastic stoelen. Ze kijken niet meer op van het geluid van raketvuur. Ze proberen niet eens onderscheid te maken tussen uitgaande raketten of Israëlisch vuur. Ontsnappen kunnen ze toch niet.

„Ik geloof”, zegt Jihad, een cameraman, „dat Israël niet alleen militanten wil doden, maar iedereen in Gaza.” Israël kent de Gazastrook als zijn broekzak, aldus Jihad. Voortdurend wordt het gebied gefotografeerd en bestudeerd. „Dus waarom raken ze ons?”

Israël schiet willekeurig, denkt zijn broer Ahmad, technicus. „Wij zijn niet gelieerd aan Hamas, we schieten geen raketten af. We werken en we wonen, verder niks.” Natuurlijk is Ahmad kwaad op Israël, zegt hij. „Maar wat kan ik doen? Het afschieten van raketten op Israël brengt Heba niet terug. Ik zie geen oplossing. Van jongs af horen we de raketten over en weer.”

In de dichtbevolkte straten van Gaza zijn nog overal kogelgaten en puin te zien van het Israëlische grondoffensief tijdens Operatie Gegoten Lood, die in de winter van 2008/2009 meer dan 1.400 Palestijnen het leven kostte. Om herhaling te voorkomen, moeten de militanten in Gaza stoppen met vuren, zegt Jihad. Hij „hoopt en smeekt” daarbij dat de Egyptische premier Hisham Kandil, die vandaag Gaza bezocht, kan bemiddelen.

Hamasleider Ghazi Hamad kan zich een staakt-het-vuren nog niet voorstellen, zegt hij op de elfde verdieping van een flat met uitzicht op de bombardementen op Gaza, en de raketten die hiervandaan richting Israël vertrekken. „Eerst moet Israël stoppen met zijn agressie. Daarna valt er misschien te praten.”

Wel hecht hij grote waarde aan het bezoek van de Egyptische premier. „Zijn boodschap is: Gaza staat er niet alleen voor.” Van het Westen verwacht Hamas niets. „Ze zien al jaren de misdaden die Israël pleegt, maar ze blijven stil.”

Hamas kan zich onmogelijk stil houden, zegt Hamad. „We hebben beperkte middelen, en we betrachten een zekere terughoudendheid”, zegt hij, „maar we moeten onze boodschap aan Israël duidelijk overbrengen. Die luidt: „Zolang mensen niet veilig in Gaza leven, zijn de mensen in Tel Aviv ook niet veilig”.

Hoe lang kan de bevolking van Gaza de luchtaanvallen nog verdragen? „Dit is niet de eerste keer dat Gaza wordt aangevallen. We zijn immuun geworden voor angst. Dit is deel van ons leven geworden.”

Het Hamasbewind is niet geliefd bij de Gazaanse bevolking, maar wint aan populariteit door zijn gewelddadige reactie op het Israëlische geweld. Van shoarmabaas Monir Salah (43) mag Hamas nog veel harder optreden. Hij vertelt trots over de schade die in Israël wordt aangericht. Tel Aviv geraakt. Een drone neergehaald. Het vliegveld dicht. „We zijn de enigen ter wereld die Israël durven aan te pakken.”

Israël vergist zich danig in Gaza, is hier de lezing. Hamas anno nu is niet meer het Hamas van 2008. Als Israël Gaza binnenvalt, zullen ze het voelen, zegt Salah. „Gaza ligt vol munitie. Als Israël naar binnen gaat, staat de wereld in brand.”

Commentaar: pagina 2

Gaza-oorlog: pagina 13