Nieuwe trends op Paris Photo

Paris Photo is met zo’n 2500 kunstenaars de grootste en belangrijkste fotografiebeurs ter wereld. Charlotte Dumas toon er nieuw werk.

Foto 2 en 6 uit de zesdelige serie ‘What If’ van Boushra Almutawakel (Jemen). De man neemt de kleding van de vrouw over Courtesy East Wing

In de chique stand van de Londense fotogalerie op Paris Photo gaat de deur van de bezemkast open en ik sta oog in oog met één van de duurste foto’s die hier te koop wordt aangeboden: Cuzco Children van Irving Penn. Eind jaren veertig reisde de Amerikaanse glamourfotograaf naar Peru en portretteerde deze twee Peruaanse dwergen. Deze platinumafdruk, een van drie die Penn van deze foto maakte, wordt alleen op verzoek aan potentiële kopers getoond. „De markt voor namen als deze is ondanks de crisis constant”, zegt David Peckman van Hamilton.

Op deze zestiende editie van Paris Photo, die tot en met dit weekend wordt gehouden in het Grand Palais, is werk van ruim 2500 kunstenaars te zien. De beurs laat zien dat de belangstelling voor de negentiende-eeuwse fotografie is gegroeid. Evenals voor juist de nieuwste technieken, die ontzagwekkend grote, technisch hyperperfecte afdrukken opleveren, zoals de pornobeelden die de Duitse fotograaf Thomas Ruff van het internet haalt en tot bijna-abstracte pixels oprekt op afdrukken van ruim twee meter lang.

Dit jaar is er ook voor het eerst nieuwe fotografie uit de Arabisch sprekende wereld te zien, bij art space East Wing uit Doha, in Qatar, waarvan de Nederlandse Hester Keijser creatief directeur is. De Jemenitische Boushra Almutawakel maakt een serie portretten van een stel waarbij de man geleidelijk gekleed raakt in de zwarte sluiers en handschoenen van de vrouw.

Voor galeries als Hamilton uit Londen en multinational Gagosian is Paris Photo onmisbaar – ze hebben er dan ook een standhuur voor over van, naar verluidt, 50.000 euro. Anderen vinden Paris Photo door de hoge prijzen voorspelbaar worden: galeries móeten werk brengen dat goed verkoopt.

Galerie Andriesse toont drie foto’s uit het nieuwe project van Charlotte Dumas, die bij de Amerikaanse militaire begraafplaats Arlington de paarden heeft gefotografeerd die gesneuvelde militairen naar hun laatste rustplaats brengen. In het Institut Néerlandais zijn zowel de paarden te zien als de serie portretten die zij tien jaar na 9/11 maakte van reddingshonden die in de puinhopen naar overlevenden hadden gesnuffeld. Haar eerste videowerk is daar ook, een ontroerende film van de Arlington-paarden die liggend in hun stallen langzaam in slaap sukkelen. Al de avond vóór de opening van de beurs wilde een verzamelaar de film kopen – maar die was nog maar zo kort af dat Dumas en haar galerie nog geen prijs hadden bepaald.

De Nederlandse fotografie staat internationaal hoog in aanzien, en Huis Marseille uit Amsterdam is door de beurs uitgenodigd een selectie van de recente aanwinsten te laten zien. Onder het thema ‘dubbelingen’ laat het museum onder andere een grote foto van Axel Hütte zien van de National Galerie in Berlijn zien, op diamateriaal gedrukt met een grote spiegel erachter. Behalve Andriesse is er echter nog maar één Nederlandse galerie, Flatland van Martin Rogge. Hij toont het documentaire Sochi Project van Rob Hornstra, over het Russische eiland waar volgend jaar de Olympische winterspelen worden gehouden. Eén hele wand is gevuld met 27 portretten uit die serie die als affiches zijn gedrukt en op de muur geplakt – bijna een daad van provocatie vergeleken met de vele gelikte presentaties op de beurs.

Nederlandse fotografen worden ook door galeries in andere landen vertegenwoordigd, zoals de New Yorkse galerie Julie Saul, die vijf grote afdrukken laat zien van Reinier Gerritsens serie lezende mensen in de metro van New York.