Makelaars willen zich ook eens goed voelen

Duizend makelaars waren gisteren op een feel good-congres, want ze hebben het zwaar. Oud-bankier Dirk Scheringa was erbij in Zaandam als boksbal.

Nederland, Zaandam, 15-11-2012 De Veranderingsdeskundige doet een interactieve peptalk met het publiek De zevende editie van het Nationaal Symposium Makelaardij in Taets Art Gallery in Zaandam PHOTO AND COPYRIGHT ROGER CREMERS Roger Cremers - 2012

Eppo König.

Er zijn makelaars die nog altijd niet met Dirk Scheringa in één zaal willen zitten. „We hebben zo’n 25 mailtjes gehad”, vertelt Ed van de Bijl, organisator van het zevende Nationaal Symposium Makelaardij dat gisteren in Zaandam werd gehouden. „Als hij bij jullie komt spreken, dan kom ik ik niet, mailden ze.”

Het zijn makelaars die veel geld hebben verloren toen de DSB-bank van Scheringa in 2009 omviel. De ‘woekeraar uit Wognum’ verkocht klanten dure hypotheken en verzekeringen. De winst stak hij liever in zijn voetbalclub AZ, zijn schaatsploeg en zijn museum dan in de bank. De schade liep in de miljarden, het aantal gedupeerden in de duizenden. DSB en Scheringa werden een symbool voor de foute banken achter de crisis. Waar de makelaars nog steeds middenin zitten.

Voor de duizend makelaars en taxateurs die gisteren wel kwamen, moest hij juist een inspirator zijn. Toen de woningmarkt niet herstelde, maar verder inzakte na de val van Rutte I gooide de organisatie het programma om. Het aanvankelijke thema De crisis voorbij kreeg een vraagteken erachter. Op het podium werden geen deskundigen gevraagd, maar ‘echte mensen’ die een persoonlijke crisis overwonnen. „We willen de bezoekers een goed gevoel meegeven”, zegt Van de Bijl, tevens directeur van beroepsvereniging VastgoedPRO.

En dat kunnen makelaars wel gebruiken. Het aantal jaarlijks verkochte huizen is tussen 2008 en nu bijna gehalveerd tot 115.000. Dit jaar gingen al zeventig van de bijna achthonderd leden van VastgoedPRO „out of business”, zegt Van de Bijl. Deze week meldde het CBS dat makelaars en taxateurs 5 procent minder verdienen dan een jaar geleden. Van de Bijl: „Er is veel stille armoe onder de makelaars hier. Onze leden kunnen via onze vereniging voor een euro of vijf een woning op Funda adverteren. Het gaat vaak maar om zo’n drie woningen per maand: vijftien euro. En toch worden per maand dertig tot veertig automatische incasso’s geweigerd door te weinig saldo op de rekening van de makelaar.”

In de frisse beurshal laten makelaars zich van hun innovatiefste kant zien. Makelaar Johan van Boxtel uit Boxtel lanceerde deze zomer een website waarop je woningen kunt ruilen. Maarten Oonk uit Lichtenvoorde leent klanten scooters om in de Achterhoek langs huizen te racen. Starters biedt hij een makelaars en hypotheekadviseur voor 2.500 euro. „Collega’s in de Randstad vinden dat te weinig. Pure arrogantie. Kruimels zijn ook brood. Makelaars zijn van nature een beetje lui.”

Service zit in kleine dingen, volgens Corné van Dis uit Hoorn. „Als klanten zeggen ‘hé, je bent op tijd’ dan weet ik dat ze al drie, vier makelaars hebben gezien.” Van Dis geeft plattegronden altijd in kleur, werkt ook op zaterdag en laat klanten van een bodemprijs omhoog bieden in plaats van andersom. „Het verkleint de marge, maar je verkoopt meer.”

Op het podium in de grote zaal gaat het over van alles – behalve makelaardij. ‘Veranderingsdeskundige’ Joost Rigter neemt het publiek een half uurtje mee in zijn eigen leven. Rigter hoorde op zijn 26ste dat hij langzaam blind wordt en ziet nog maar twee procent. Even later zitten er duizend makelaars met slaapmaskertjes op in de zaal. Blind moeten ze zeven paar handen zien te schudden, hun grootste angst aan hun buurman vertellen en héél optimistisch Lang zal ze leven zingen.

KRO-gezicht Fons de Poel heeft als ingehuurde dagvoorzitter lastige klanten vandaag. Voetbalorakel René van der Gijp wil hem best vertellen waarom hij een burn-out kreeg. Van journalisten die een hele dag bleven plakken om hem te fileren – „zoals jij, Fonsie”. Van fans die hem op een terrasje in Valkenswaard maar bleven fotograferen. Maar Van der Gijp kan weer lachen, de zaal buldert mee.

Ook op Dirk Scheringa kan De Poel geen grip krijgen. De gevallen bankier verhuurt zichzelf tegenwoordig als boksbal. Via zijn eigen sprekersbureau incasseert hij landelijk gewetensvragen over het DSB-debacle. „Het is een verdienmodel”, zegt Scheringa. „Ik heb nog ruimte.”

Hij leeft vooral van een factoringsbedrijf op een industrieterrein in Obdam. Om factuurbetalingen van klanten voor te schieten, kan hij nog werkkapitaal gebruiken, zegt hij. „Tegen een aantrekkelijke rente.”

Mentaal voelt hij zich „super”. Dirk Scheringa is nog altijd Dirk Scheringa, zegt hij. Dat vinden ook zijn vrouw Baukje, met wie hij vandaag 39 getrouwd is, vrienden met wie hij al 35 jaar kaart en dat vinden ook twee bevriende predikanten.

De vragen die de zaal heeft en blijft stellen totdat het gênant wordt: wat vindt Scheringa zelf dat hij fout heeft gedaan? En heeft hij berouw?

„Ik kijk er tegenaan vanuit de Oosterse filosofie ”, zegt hij alleen. „Als er duizend problemen op je afkomen, stop je ze soms achter luikjes totdat je klaar bent om ze aan te kunnen. Misschien ben ik nog aan het v erwerken. Het blijft overleven.”