De 'Fed' moet weer wat geheimzinniger worden

De Federal Reserve zou een tijdje buiten de schijnwerpers moeten blijven. Na te hebben geëxperimenteerd met allerlei grootse nieuwe initiatieven sinds de crisis van 2008, heeft de hyperactieve centrale bank van de Verenigde Staten gezegd de rente waarschijnlijk jarenlang niet te zullen verhogen. Nu overweegt de bank nieuwe streefcijfers voor de werkloosheid en de inflatie te gaan hanteren, waardoor dit beleid zou kunnen veranderen. Maar op deze manier kan de verwarring makkelijk toeslaan.

Uit notulen van de jongste beleidsvergadering in oktober, die woensdag naar buiten werden gebracht, blijkt dat de centrale bankiers hebben gespeeld met de gedachte om de verwachting los te laten dat de rente voor een bepaalde tijd – momenteel tot 2015 – in de buurt van de nul zal blijven. In plaats daarvan zouden er drempels kunnen worden ingevoerd voor economische indicatoren die tot een beleidsherziening zouden kunnen nopen. De notulen geven niet aan welke indicatoren daarbij de voorkeur genieten. De Federal Reserve moet echter de werkloosheid en de inflatie in toom zien te houden, dus het ligt voor de hand ze in deze hoek te zoeken.

Het hardop uitspreken van de verwachting dat de kortetermijnrente jarenlang laag zal blijven leek nooit een geweldig idee. Ondanks dat het slechts een voorspelling is, interpreteren beleggers het meestal als een belofte – en dat zorgt ervoor dat hun alertheid afneemt. Het invoeren van drempels kan ze – in theorie – gevoeliger maken voor de manier waarop het beleid van de centrale bank zou kunnen veranderen als gevolg van economische omstandigheden. Maar in de praktijk zou het werk van Federal Reserve-voorzitter Ben Bernanke er waarschijnlijk nog ingewikkelder op worden.

In de eerste plaats is er het probleem van de hoogte van de drempels. Charles Evans, voorzitter van de lokale ‘Fed’ van Chicago, denkt dat de kortetermijnrente op bijna nul moet blijven staan als de werkloosheid meer dan 7 procent bedraagt en de inflatie minder dan 3 procent. Zijn collega uit Minneapolis hanteert daarentegen percentages van respectievelijk 5,5 en 2,25 procent. Maar in beide gevallen zal Bernanke het publiek ervan moeten zien te overtuigen dat zulke drempelwaarden louter aangeven wanneer het beleid zou kunnen worden heroverwogen, zonder dat er noodzakelijkerwijs tot actie hoeft te worden overgegaan. Anders kan de gekoesterde flexibiliteit van de Federal Reserve in gevaar komen.

Iedere poging om dergelijke nuances te communiceren is riskant, omdat beleggers nu eenmaal uit zijn op eenvoudige boodschappen. De Federal Reserve doet er beter aan weer wat geheimzinniger te worden, zoals dat het geval was vóórdat de crisis in 2008 uitbrak. Het ontwennen van de markten aan de voortdurende analyses en commentaren van de bank is een noodzakelijke voorwaarde voor het bijsturen van het radicale beleid van de afgelopen jaren. Door zo nu en dan niets te zeggen kunnen de krachten van de markt zich uiteindelijk beter laten gelden.

Agnes T. Crane

Breakingviews is een dagelijks commentaar vanuit de City in Londen. Vertaling door Menno Grootveld.