Save this band!

Daar stonden we. The best audience in the world, Todd zei het zelf. En wat hij ook zei, uitriep, verschillende keren, was: Save this band! Please, Holland, find a way to save this incredible band!

Todd Rundgren trad op in Paradiso, afgelopen zondag. Die band is het Metropole Orkest, een woord dat kennelijk niet voorkomt in het vocabulaire van de grootste nog levend rock-cult-hero, zoals de echte Toddheads hem noemen.

NTR-programmamaker Co de Kloet had het georganiseerd voor Radio 6, de Todd Rundgren with Orchestra Extravaganza Phase II werd live door die zender uitgezonden, net als de eerste editie vorig jaar. Dagen van repetities in het Muziekcentrum van de Omroep gingen eraan vooraf, waarbij Rundgren, 64 inmiddels, nog twitterde dat hij de hele nacht was opgebleven voor de Amerikaanse verkiezingen, maar toch nog vier uur had gerepeteerd.

Tja, we zouden ook thuis kunnen blijven, denk je nog heel even met een blik op je agenda, maar een uur later besef je dat dat een van de grote vergissingen van je leven zou zijn geweest. Het was adembenemend. Ik zou haast zeggen ‘verpletterend’, als Rundgrens werk niet zo lichtvoetig was. Dit grillige genie, met zijn brede, briljante oeuvre, gespeeld door een van de beste orkesten ter wereld. Voor het eerst in zijn carrière. Correctie, dit was Phase II, fase één was vorig jaar, ook in Paradiso. Dus hij kwam terug. En hij is perfect bij stem, er zijn nieuwe arrangementen, en er zijn backing vocals, verzorgd, nota bene, door Mathilde Santing, uit liefde voor zijn werk. En wij zijn erbij.

De stekkers gaan in het stopcontact, de strijkstokken nemen hun startpositie in, de dirigent tikt af en het mirakel is een feit. Als je er oog voor hebt, zie je op zo’n avond mensen een klein beetje gelukkiger worden. Dat wij dit mogen meemaken. En hij! Hij geeft ons iets, maar wat daarvoor nodig is, geven wij hém.

Yeah, the best audience in the world. Uitruilen, maar dan anders.

Daar stonden we, vijftienhonderd middeninkomens.

Uit het oogpunt van framing zou je die titel – extravaganza – onverstandig kunnen noemen, want dat is precies hoe de kunstbezuinigers ertegenaan kijken: hier wordt een elite verwend met duur, gesubsidieerd vermaak. Hier heb je nu zo’n ‘extravangantie’ waarmee het eens afgelopen moet zijn. Ziehier de luxe die wij vaarwel moeten zeggen, in deze tijden van austerity.

‘Dit concert is mede onmogelijk gemaakt door Halbe Zijlstra.’

Todd Rundgren kreeg opdracht van het Margate Festival voor een compositie geïnspireerd op een van de Plagen van Egypte. Eigenlijk was alleen de kikkerregen nog beschikbaar, dus hij schreef Frogs. Het werd zonder opgaaf van redenen geweigerd, maar afgelopen zondag beleefde het alsnog zijn wereldpremière. Dankzij Co de Kloet, de NTR en het Metropole Orkest.

Een extravagantie? Misschien. Kan vreugde en schoonheid ooit een extravagantie zijn? Ik heb braaf gedaan wat Todd ons opdroeg: een manier bedacht om het Metropole Orkest te redden. En de oplossing is simpel. Hij heet: Joop van den Ende.

Beste meneer Van den Ende: er zijn genoeg mensen in Nederland die een paar miljoen euro over hebben, maar er is er maar één, vermoed ik, die weet hoe je daarmee een orkest kunt redden. Dat bent u. Die austerity-gekte gaat weer voorbij, de cultuurbudgetten gaan ooit weer omhoog, maar dan kan het te laat zijn. Een orkest kun je niet invriezen en weer ontdooien. Voor musicalfans bent u al onsterfelijk. Dit is uw kans om de liefhebbers van jazz en pop aan dat gezelschap toe te voegen. Meneer Van den Ende, Joop, als ik Joop mag zeggen: sleep het Metropole Orkest door de crisis heen! Save this band!

Jan Kuitenbrouwer is journalist, schrijver en directeur van de Taalkliniek.