Op zoek naar een bestseller in een huis vol met demonen

Sinister. Regie Scott Derrickson. Met: Ethan Hawke, Juliet Rylance, James Ransone. In: 45 bioscopen. **

De wat morsige misdaadverslaggever Ellison Oswalt (Ethan Hawke) had jaren geleden enorm succes met een boek waarin hij een geruchtmakende zaak oploste. Sinds hij getrouwd is en schoolgaande kinderen heeft, is er echter geen bestseller meer uit zijn vingers gekomen. Dit knaagt niet alleen aan zijn eigenwaarde maar ook aan zijn financiële middelen.

Vrijwel platzak betrekt hij met zijn gezin een huis waar een gruwelijke familiemoord plaats heeft gevonden – iets wat hij zijn vrouw verzuimt mee te delen. Via op zijn zolder aangetroffen sinistere ‘snuff movies’ vindt de gedreven journalist een verband met andere gruwelijke moorden. Is hij misschien een geesteszieke massamoordenaar op het spoor? Hij ruikt al een nieuwe bestseller.

In de eerste dertig minuten van het moordmysterie Sinister besteedt regisseur en co-scenarist Scott Derrickson (The Day the Earth Stood Still, 2008) veel aandacht aan het beroep en de professionele dilemma’s van Oswalt. Waar haalt hij zijn materiaal vandaan, hoe gaat hij om met de roem die tegenstrijdig lijkt aan zijn positie als observator in de schaduw? Even dreigt de film serieuze thema’s aan te snijden, maar ze krijgen echter geen vervolg. Want halverwege maakt de film een wending. Wat een aardige variant op het seriemoordenaarsgenre leek te worden, krijgt opeens een bovennatuurlijk tintje. De occulte psychopaat waar Oswalt op jaagt, blijkt ineens een ‘echte’ babylonische demon, Bughuul. Waarna het zo zorgvuldig opgebouwde begin, dat het aantal enge voorvallen langzaam liet toenemen, slechts stilte voor de storm blijkt te zijn geweest.

De relatief weldadige kalmte van de eerste helft van Sinister maakt allengs plaats voor over elkaar buitelende onwaarschijnlijkheden, knallende muziek en goedkope schokeffecten. Je schrikt er onwillekeurig nog wel van, maar het lugubere verloop beklijft verder in het geheel niet.