Amerika voor Arcadis steeds belangrijker

Extreem weer, klimaat- verandering en verou-derde infrastructuur – voor ingenieursbedrijf Arcadis bieden zij nieuwe kansen. Zo ook ‘Sandy’.

„Amerika is op het moment een van de grootste opkomende markten ter wereld.” Het klinkt als klinkklare onzin – maar niet voor wie zich bezighoudt met de financiering van infrastructuur.

Zoals ING-bankier Willem Sutherland in New York. „Tot voor kort werden grote projecten hier eigenlijk alleen onder verantwoordelijkheid van lokale en federale overheden uitgevoerd”, zegt hij. „Sinds enkele jaren gaan overheden ook publiek-private partnerschappen aan. Daar liggen grote kansen.”

Voeg daarbij dat de infrastructuur in grote delen van het land aan modernisering toe is, en Sutherlands bewering is zo gek nog niet.

Dat er verspreid door het land grote behoefte is aan infrastructureel werk, staat ook voor Bill Dee, Global Water Director van Arcadis, buiten kijf. „Studies van de American Society of Civil Engineers tonen aan dat de infrastructuur vooral in en rond de grote steden in het noordoosten en het middenwesten verouderd is. Sinds de crisis in 2008 hebben lagere overheden projecten moeten uitstellen – of zelfs afstellen – omdat ze de financiële middelen niet meer hebben. Dat betekent dat er ruimte voor groei is voor een bedrijf als Arcadis. Want eens zal dat veranderen.”

Toch zou Dee de Verenigde Staten geen opkomende markt willen noemen; daarvoor wordt er al veel te lang „stabiel goed geld verdiend”, zegt hij. Hij heeft het liever over „een zeer robuuste groeimarkt voor consultants en ingenieurs”.

Dee’s bedrijf Arcadis haalt zijn omzet (2,02 miljard euro in 2011) uit advies- en ingenieurswerk op het gebied van milieu (33 procent), infrastructuur (26 procent), gebouwen (26 procent) en water (15 procent) – gebieden die elkaar overduidelijk aanvullen en overlappen.

Klanten zijn nationale en lokale overheden en het bedrijfsleven. De Amerikaanse tak van Arcadis doet het goed – zó goed, dat inmiddels bijna de helft van de totale omzet van het van origine Nederlandse bedrijf (anno 1888) uit de VS komt.

Dee ziet twee cruciale momenten als de aanjagers van de huidige groei van Arcadis in de VS: New Orleans – na de orkaan Katrina in 2005 en de overname van de Amerikaanse waterspecialist Malcolm Pirnie in 2009, het bedrijf waarvan hijzelf destijds bestuursvoorzitter was.

In New Orleans werkte Arcadis intensief samen met het Army Corps of Engineers om de stad tegen nieuwe stormen te beschermen. „We hebben natuurlijk wortels in Nederland, met honderden jaren ervaring in watermanagement. Door die expertise naar New Orleans te brengen, hebben we het land kunnen laten zien wat watermanagement vermag.”

Helemaal veilig lijkt New Orleans nog niet. Toen afgelopen augustus de orkaan Isaac een kleine honderd kilometer van New Orleans ‘landde’, weerstond de stad zelf de storm weliswaar goed, maar overstroomden enkele gebieden buiten het door Arcadis ontworpen gebied.

De betonnen dijk die een deel van de stad tegen hoog water moet beschermen, kreeg kritiek – juist dat type dijk had het tijdens Katrina begeven. Een natuurlijke dijk of een beweegbaar mechanisme zou functioneler zijn.

„Nee”, zegt Dee resoluut. „Dit was de beste oplossing voor dat specifieke deel van de stad. En de muur staat na Isaac nog steeds. Nederland mag trots zijn: een groot deel van de geïmplementeerde technologie steunde op Nederlandse expertise.”

Vestigde het werk in New Orleans Arcadis’ naam als specialist in watermanagement, de fusie met Malcolm Pirnie breidde die reputatie uit tot de gebieden waarin Dee’s oude bedrijf sterk in was: zuivering en hergebruik van afvalwater. „Dat helpt niet alleen in eigen land, maar ook in Europa en andere delen van de wereld.”

Hoewel de VS-tak van Arcadis graag mag pochen met zijn Nederlandse DNA, is het in de eerste plaats een Amerikaans bedrijf, dat ook in andere landen opereert. Dat past in de filosofie om globale kennisnetwerken binnen Arcadis te vormen.

Een daarvan is op het gebied van watermanagement, geleid door de Nederlander Piet Dircke. „De verwachting bestaat dat tegen het midden van deze eeuw 70 procent van de wereldbevolking in deltagebieden woont”, zei Dircke eind onlangs op tv. „In steden aan de kust, langs rivieren of in deltazones – allemaal gebieden waar het vloedgevaar groot is.”

Dircke merkt het aan de belangstelling die zijn kennisnetwerk wereldwijd krijgt. „Dat is ook vanwege klimaatverandering, stijgende zeespiegels en veranderingen in regenvalpatronen. Het gaat hier vaak om dichtbevolkte gebieden, dus er staat veel op het spel: mensenlevens en economische activiteit.”

Het was alsof Dircke het over New York had, ook al zei hij dit nog vóór orkaan Sandy delen van die stad had onder water had gezet. Vrijwel direct na Sandy doken de namen van zowel Arcadis als Dircke op in de Amerikaanse pers. Teneur: Arcadis heeft een plan voor New York en is daarover in gesprek met de stad. Zo’n vaart loopt het echter nog niet.

„Er is veel debat over de maatregelen die moeten worden genomen om de stad tegen overstromingen te beschermen”, zegt Dee. „Wij hebben ooit een concept gemaakt voor een stormvloedkering in de Verrazano-Narrows Bridge, tussen Brooklyn en Staten Island.”

Beeldmateriaal daarvan is inmiddels in veel media gepubliceerd, alsof het een recent voorstel betrof. In werkelijkheid was het een concept dat Arcadis al in 2009 op een congres heeft gepresenteerd.

Dee gaat ervan uit dat New York met „iets verstandigs” komt om wateroverlast te voorkomen. „Wij zijn nu niet concreet met ze in gesprek over een stormvloedkering. Maar mochten ze een dergelijk idee omarmen, dan staan wij gereed met management, ontwerp, consultancy en Nederlandse expertise.”