Kinderen in een moskee

Als er aanwijzingen zijn dat er in een illegale crèche niet goed wordt omgegaan met de kleuters, dan komt de gemeente in actie. Zonodig wordt de zaak gesloten. Maar de opgroeiende jongens en meisjes op de internaten die zijn ingericht in moskeeën in verschillende grote steden hoeven op die bescherming niet te rekenen. De gemeenten stellen zich formeel op. Ze verwijzen naar de vrije keuze en verantwoordelijkheid van de ouders. Ze stellen vast dat religieuze instellingen bij gebrek aan overheidssubsidies niet vallen onder overheidscontrole. Ze gaan alleen over de brandveiligheid, en zelfs die handhaven ze niet goed. Te ingewikkeld.

Intussen verblijven zo’n 3.000 kinderen van 12 tot 18 jaar door de week in zulke internaten. Overdag gaan ze naar school, de avonden en nachten brengen ze door in de moskee. Er is huiswerkbegeleiding en islamles. Strenge normen dicteren het gedrag van de pupillen en met wie ze kunnen omgaan. Het individu is ondergeschikt aan de groep, de groep voegt zich naar de leiding, de leiding baseert zich op absolute religieuze beginselen.

In verschillende gemeenten was er gewoon geen belangstelling voor de mosliminternaten. In Rotterdam wist de gemeente van niets. Dat is vreemd. Bij de GGD van die stad was er een vermoeden van „lijfstraffen”. Nu onderzoekt de wethouder de mogelijkheid voor controle. Maar hij vertraagt al. Hij voorziet een tijdrovend traject en vraagt zich al af wat hij dan moet met hockeykampen – alsof hij serieus het verschil niet ziet tussen een schoolkamp en een internaat.

Je mag ervan uitgaan dat de ouders de opvoeding van deze kinderen met de beste bedoelingen hebben uitbesteed. Maar wie zo’n keuze voor zijn kind maakt, twijfelt niet snel aan de de leiding van de instelling, immers een kerkelijke autoriteit. Hoe perverterend zulk vertrouwen werkt, bleek recentelijk toen breed voorkomend misbruik van jongeren op katholieke internaten werden onthuld.

Die internaten zijn te vergelijken met de mosliminternaten van nu: een zware religieuze basis, een leiding met absolute macht. De pupillen op de katholieke internaten zouden baat hebben gehad bij onafhankelijke controle van buitenaf. Die was er toen niet. Nu is hij er dus ook weer niet. Als zulke controle alleen kan via een wetswijziging, dan moet die er zo snel mogelijk komen.

Intussen mag niet worden uitgesloten dat mosliminternaten tot aller tevredenheid functioneren. Onafhankelijk toezicht kan ook dat vaststellen. Maar net als de andere Nederlandse kinderen mogen ook deze, Nederlandse, moslim-teenagers niet in hun belangen worden geschaad door wegkijkende gemeentebesturen.