Brood en spelen

Als het goed is, wordt morgen in heel Europa gedemonstreerd. Tegen bezuinigingen, tegen de macht van beurzen en banken, en vooral voor solidariteit.

‘People of Europe, rise up!’, aldus de site van europeanstrike.org.

Maar in Nederland hebben we wel wat anders aan ons hoofd. Rellen zijn hier niet op straat, maar in de media. Want heb je al gehoord wat Dautzenberg zei over die arme, overleden Tonio? Hij noemde hem een krokettenkop! En Mariska Orbán-de Haas dan, met haar column in Metro over die arme, overleden Tim Ribberink, dood moet ze! Oh, dat was De Haas niet? Het stuk moest laten zien dat zij juist zo’n pester is? Net als Dautzenberg en GeenStijl inderdaad, en al die andere brulboeien, goed dat dat eindelijk eens wordt gebruld!

En dan hebben we het nog niet eens over de echt belangrijke zaken gehad. Nivellering van de zorgpremie, brult u even mee? Schande, moord en brand! De Telegraaf gaf het goede voorbeeld, columnisten als Marike Stellinga van NRC Handelsblad volgden op de voet. De truc is om te doen of iedereen voor nivellering is en jij de enige bent die de problemen ziet. Als een roepende in de woestijn. Ook al staat die woestijn helemaal vol.

Welkom in ‘the society of the spectacle’ waar een continue staat van opwinding heerst. Alle zenuwen liggen open, iedereen is even gevoelig en dus ook even makkelijk op te hitsen tot een potje schaduwboksen. De kleinste verschillen worden uitvergroot, goed voor de nodige afleiding en sensatie.

Het lijkt een strijd, maar dat is het niet. In de brei van meningen die ontstaat, wordt alles juist onschadelijk gemaakt. Het is een mediawerkelijkheid die het publiek aan tv, krant en internet gekluisterd houdt, golvend van rel naar rel, totdat iedereen uitgeput op de bank onderuitzakt. Murw geslagen door zoveel spektakel.

In Griekenland gaan ze morgen waarschijnlijk wel de straat op. Het afgedwongen neoliberale crisisbeleid heeft daar voor een ongekende sociale afbraak gezorgd. Lonen worden niet meer uitgekeerd, de winkels zijn leeg en op school moeten kinderen worden bijgevoed. Eigen schuld, zo klinkt het hier. Gelukkig hebben wij onze brood en spelen nog.