Europese keuzes lastig voor jeugd

Honderden scholieren waren samen om de eurocrisis op te lossen. Wat bleek? Ze lijken verdacht veel op hun volwassen collega’s.

Lukt de driehonderd slimste, Europese jongeren wat het IMF, Europarlement, Mark Rutte, Angela Merkel en François Hollande maar niet voor elkaar krijgen?

Onder het motto Ending the Crisis bogen de beste Europese scholieren uit 35 landen zich de afgelopen tien dagen in Amsterdam als leden van het Europees Jeugdparlement – een spel – over oplossingen voor de crisis. Jeugdwerkloosheid? Bankencrisis? Pensioenproblemen? De scholieren mochten het nu eens zeggen, gespeend van politieke ideologie, vrij van achterbannen die tevreden gehouden moesten worden, los van persoonlijke verhoudingen met andere regeringsleiders.

Dit weekend deed het Amsterdamse Conservatorium dienst als de plenaire vergaderzalen in Straatsburg en Brussel en presenteerden de jongeren hun antwoorden. Maar nee, een radicale, nieuwe oplossing om uit de crisis te komen zat er niet in.

In afgemeten resoluties pleiten de jongeren dan onder meer voor een Europese bankenunie, het koppelen van de pensioenleeftijd aan de levensverwachting en het verplicht afronden van de middelbare school. En dat zijn dan de meest radicale voorstellen.

Met de opdracht van de organisatie ‘om oplossingen voor de crisis te vinden en een nieuwe aanpak uit te denken voor de komende twintig jaar’, zouden vernieuwende ideeën, tomeloos idealisme en inspirerende vergezichten verwacht kunnen worden. Maar hoewel de meeste jongeren tussen de vijftien en achttien jaar oud zijn, lijken het net volwaardige Europarlementariërs.

„Realistisch zijn is juist het beste”, zegt Panagiotis Papauagiotou (17) uit Griekenland verontwaardigd. „We kunnen wel een ingewikkeld nieuw orgaan met supermacht bedenken, maar dat heeft geen zin als het er niet kan komen.”

Indra Mangule (26) uit Letland – ze is voorzitter van de Commissie Sociale Zaken – constateert dat de deelnemers „nuchter en heel voorzichtig zijn in de suggesties die ze doen”. Het meest extreme voorstel van de jongeren vindt ze het pleidooi voor een sociaal leenstelsel voor studenten op Europees niveau. En ja, de resolutie over het toestaan van stamcelonderzoek ging ook best ver.

Wie de vergadering van het parlement vanaf de eerste verdieping gadeslaat heeft dan ook eigenlijk niet door dat er scholieren aan het debatteren zijn. Pas van dichtbij valt op dat sommige jongeren jeugdpuistjes en beginnende baardgroei hebben.

„We moeten stap voor stap naar betere Europese integratie en meer solidariteit”, zegt Amy Campo McEvoy (17) uit Spanje gereserveerd. Ze heeft net zoals meer meisjes een mantelpak aan. Mannelijke collega-gedelegeerden dragen pak en das.

En anders dwingt de Martin Schulz van het Jeugdparlement het wel af. De voorzitter van de vergadering drilt de deelnemers in de Europese vergadercultuur. Als een deelnemer in een betoog over banken het verwijt ‘fat cats’ laat vallen krijgt hij een reprimande. „Let op je taalgebruik.” Gedelegeerden die zich onthouden van stemming krijgen ervan langs. „Dat mag alleen als je morele bezwaren hebt, niet als je moe bent.”

Er wordt bloedserieus gedebatteerd en indrukwekkend vloeiend Engels gesproken, zelfs tot op beleidstaalniveau.

Commissievoorzitter Monetaire Zaken Alexandre Narayanin (20) uit Frankrijk verwacht dat veel van de deelnemers later bij de EU terechtkomen. „Ik ga volgend jaar stage lopen bij het Europarlement.” Mogelijk hebben de jeugdige parlementariërs binnenkort al invloed in Brussel. Alle aangenomen resoluties worden gebundeld en aangeboden aan het Europarlement.

De jongeren gaven nog een ander signaal af aan de 736 Europarlementariërs in Brussel. In het echte Europarlement mogen alle 23 officiële talen van de EU worden gesproken, de jongeren hielden het op Engels.