'Een première is mooi onvolmaakt'

Zaterdag ging Renske Vrolijks Violectra Concerto in première in het Orgelpark

„Schrijven voor elektrische viool is wezenlijk anders dan schrijven voor viool. Een viool heeft een klankkast, de violist hoort alles wat hij doet direct in zijn oor. Een elektrische viool heeft geen klankkast: het is, plat gezegd, een plankje met vier snaren in de vorm van een viool. Het instrument komt pas tot leven door de uitversterking en de gebruikte effecten. Ik vergelijk die effectapparatuur met een koektrommel: er zit veel lekkers in, maar je moet je er niet misselijk aan eten.

„Tegelijkertijd is het instrument hypergevoelig voor aanraking – je hoort onmiddellijk geluid. Zo begint het stuk: met gerommel, violiste Monica Germino die de viool voor haar lichaam houdt en aanraakt. Het heeft iets van een zachte vriendelijke aardbeving. Die gaat door als het ensemble invalt, dat geeft een onwezenlijk effect.

„Ik wilde al langere tijd een elektrisch-vioolconcert schrijven voor Monica Germino. Ze heeft heel erg meegedacht, het is geweldig hoe het werk in haar handen vorm kreeg. Van mijn eerste schetsen zei ze: prachtig, maar het is niet voor elektrische viool. Het was een grote uitdaging om het instrument te vatten, maar het is gelukt.

„Zo’n première is altijd weer anders dan je van tevoren denkt. Bijzonder en mooi, ook in zijn onvolmaaktheid. Het Orgelpark in Amsterdam is een hoge ruimte met veel nagalm en we hadden bij de repetitie wat problemen met de balans tussen het ensemble en de elektrische viool. Maar uiteindelijk ben ik zeer tevreden.

„Het Violectra Concerto eindigt met een wiegelied waarin Monica heel ingehouden speelt, met onderhuidse dreiging, tot de uitversterking weg is en alleen het kale geluid van de snaren op het plankje overblijft.”

Joep Stapel

Violectra Concerto door Orkest de Ereprijs en Monica Germino: 14/11, Arnhem; 22/11, Deventer. Inl.: ereprijs.nl