Avondje MVV: Messi aan de Maas

MVV is in een nieuwe wereld gestapt. De club is bevrijd van schulden en wilde ambities. „Een titel? Graag, maar dan op onze manier.”

„In de oude wereld werd er een wedstrijd gespeeld. En wie er kwam kijken – dat zagen ze wel. Vroeger nam MVV dingen, nu geven we.” Foto Chris Keulen

Tien minuten scheelde het, twee jaar geleden. Dan was het over geweest met het betaald voetbal in Maastricht. MVV was toen al lang niet meer de club van de onnavolgbare aanvaller en bon vivant Willy Brokamp, met die prachtige gouden ster op zijn rode shirt. Het was de club die al jaren werd omringd door een geur van schulden, zwart geld, eindeloze overheidssteun en een uitzichtloze toekomst.

Maar dat was de oude wereld. In de nieuwe wereld begint het Maastrichtse carnaval al vroeg in het seizoen. Voor het eerst sinds mensenheugenis is de club op de elfde van de elfde lijstaanvoerder in de eerste divisie. De fans van de volksclub, de laatste decennia zwaar op de proef gesteld, vierden hun zege op FC Den Bosch (4-0) vrijdagavond alsof de eredivisie binnen handbereik is. Na een fabuleus doelpunt van Danny Schreurs slaan de fans hun handen voor de ogen. Messi aan de Maas.

„Wat MVV twee jaar geleden begonnen is zou het hele betaald voetbal moeten doen: niet kopen als je geen geld hebt”, zegt Brokamp (66), een paar kilootjes zwaarder dan in zijn glorietijd, de jaren zeventig. Hij bleef na zijn afscheid in 1976 een kwart eeuw weg uit stadion De Geusselt. Dit seizoen kwam hij al tweemaal bij de ‘Sterrendragers’. „Maar het positieve is dat MVV geen schulden meer heeft”, zegt hij aan een tafeltje in zijn restaurant In Kanne & Kruike, een paar honderd meter over de Belgische grens bij Maastricht. Achter de bar herinnert een klein pamflet aan zijn doelpuntrijke verleden bij MVV.

Twee werelden kent de club opgericht in 1902. De nieuwe begon in 2010, nadat een groep Maastrichtse ondernemers onder leiding van Paul Rinkens de club voor de zoveelste keer van de ondergang had gered. Maar alles moest anders, wist Rinkens (52), eigenaar van hotels en appartementen in Maastricht, Amsterdam en Londen. „De trainer ontslaan? Doen wij niet. Dat is de oude wereld. Dan zou het hele bestuur moeten opstappen. Spelers kopen doet MVV ook niet meer. Als je geen bezittingen hebt, krijg je ook geen schulden.”

De voorzitter van MVV citeert Albert Einstein. „Het is waanzin om betere resultaten te verwachten als je steeds hetzelfde blijft doen.” MVV was, toen Rinkens door de supportersvereniging om hulp gevraagd werd, een club waar het ging om macht, om personen. „De oude voetbalwereld van hebben, van windowdressing.” Een club met ondoorzichtige structuren en eindeloze onzichtbare schulden, een volksclub met zijn rug naar de maatschappij. „Daar zijn we niet echt trots op.” Toen Rinkens werd gevraagd iets te doen voor MVV wilde hij eigenlijk niets te maken hebben met de „voetbalindustrie”.

Bijna was de club ten onder gegaan aan de wilde ambities van lokale politici en zakenmensen, in een streek die bekendstaat om zijn zware voetbalconcurrentie. Even verderop vechten Roda JC en Fortuna Sittard eenzelfde strijd om de schaarse middelen.

Maar MVV is anders, zegt Rinkens. Zijn club moet uitgroeien tot een bindmiddel voor de hele stad. Spelers, trainers, bestuurders en sponsors worden overal in Maastricht ingezet. De één helpt bij een project voor obese kinderen, een ander gaat de wijken in om kinderen meer te laten sporten. Bejaarden, gehandicapten, scholieren – overal duiken de spelers van MVV op – verplicht.

De Maatschappelijke Voetbal Vereniging Maastricht: spil tussen gezondheidsinstellingen, de overheid, bedrijven en sportclubs. Rinkens: „En op vrijdagavond kunnen al die betrokkenen bij de wedstrijd in De Geusselt de eucharistie vieren – zoals vroeger op zondag. In de oude wereld werd er een wedstrijd gespeeld. En wie er kwam kijken – dat zagen ze wel. Vroeger nam MVV dingen, nu geven we. Dat is ons businessplan.”

Oud-international Brokamp gaat het allemaal iets te ver. „Het blijft toch een voetbalclub. Maar het geeft MVV wel een positieve uitstraling.”

En sportief valt er weinig op de club aan te merken, bovenaan in de eerste divisie. „Toeval”, zegt Rinkens. „We hebben wat geluk gehad. Maar we genieten er wel van.”

En Maastricht is weer trots op MVV, zegt Alain Reiters, voorzitter van de supportersclub. Hij zag de stemming aan de Maas compleet omslaan. „Er spelen nu veel Maastrichtenaren. Je merkt dat MVV overal bij betrokken is. Maar het belangrijkste is dat MVV gezond blijft.”

Het bestuur is niet van plan nog enige risico’s te nemen. De regels zijn duidelijk: een voetballer van MVV verdient nooit meer dan 50.000 euro per jaar. Wie meer geld wil, kan beter verhuizen. MVV heeft geen ambitie om daarin iets te veranderen. Zelfs niet als een sponsor spelers voor MVV wil kopen, zegt Rinkens. „Jammer dan, het gaat niet gebeuren.”

MVV heeft tot 2018 andere dingen aan het hoofd dan titels. De club wil met zijn maatschappelijke projecten iets betekenen voor Maastricht. „Het begon allemaal met de vraag: waarom is MVV?”, zegt Rinkens filosofisch. „Wij geloven er heilig in dat wij op onze manier kampioen worden. Natuurlijk willen we winnen, zeker tegen Fortuna, maar schalen omhoog houden is niet onze doelstelling. Van winnen gaan we de maatschappij niet beter maken. Onze winst zit in de samenleving.”

Ook hoofdsponsor Q-Park erkent dat. Het van oorsprong Maastrichtse parkeerbedrijf is een spil in de verspreiding van hartdefibrillators en gebruikt MVV om de thema’s van sport en gezondheid uit te dragen, zegt Sacha Oerlemans, director marketing. „Wij zien wat het betekent voor kinderen als zij voetballers zien, als de jeugd meer gaat sporten, beter gaat eten. Via MVV komen we in contact met andere partijen.”

In 2018 moet de wereld rond MVV een stukje beter zijn. „Dat moet ons onderscheiden ten opzichte van de andere Limburgse clubs”, zegt Rinkens. „Zo is voetbal ooit ontstaan: samen dingen doen. Door al die skyboxen zijn we dat helemaal vergeten.” Het is niet voor niks dat MVV geen skyboxen heeft. „Voor ons is iedereen gelijk, of je nou een ton bijdraagt, of niks.” Ook burgemeester Onno Hoes staat vrijdagavond gewoon tussen de wiet rokende fans. Dat is MVV.

Het maakt discussies over een eventueel FC Zuid-Limburg, in een regio met drie profclubs, totaal zinloos. Al vindt Brokamp „al veertig jaar” dat MVV, Fortuna en Roda moeten fuseren tot één club, met een stadion in Beek. „We zitten hier tussen België en Duitsland met een klein achterland, weinig sponsors.” Maar in Beek? „Als Fortuna en Roda naar Maastricht moeten is het een overname, geen fusie. Ze zouden het stadion van Roda aan de trekhaak moeten doen.” En die prachtige ster van MVV dan? „Ach, die zal toch een keer moeten verdwijnen.”

Maar het huidige MVV-bestuur zal zo’n fusie nooit overwegen, zegt Rinkens. „Ik heb één ding geleerd: dit gaat over cultuur. Culturen kun je niet fuseren. Ik begrijp niet waarom we onze shirtjes met elkaar moeten vermengen tot een nieuwe. Een echte MVV’er gaat nooit naar Kerkrade, een echte Roda JC’er nooit naar Maastricht. We moeten ons de komende jaren juist onderscheiden. Wat wij doen met onze projecten, doet niemand.”