De zwerver die in een klap stinkend rijk werd (en drie andere longreads)

Een zwerversdroom kwam uit: de man werd in een klap stinkend rijk. Foto NRC / Merlin Daleman

Nrc.nl maakt iedere zondag een selectie van de beste longreads, lange artikelen die op internet staan. Deze week lazen we onder meer over een zwerver die in één klap stinkend rijk werd en over het commerciële genie achter de succesvolle maar veel gehate band Nickelback.

De zwerver die in een klap stinkend rijk werd

William Nowell leefde twintig jaar lang op straat. Ergens in die periode hield hij op met zichzelf te wassen. Het logische gevolg: hij stonk. Hij stonk zo verschrikkelijk dat hij van de buschauffeur de bus niet in mocht. Daarop klaagde hij het vervoersbedrijf aan vanwege het schenden van zijn rechten en de zaak werd geschikt. Een zwerversdroom kwam uit: William kreeg in één keer tweehonderdduizend dollar, vrij te besteden. Hij huurde meteen een prachtig, luxe appartement om een nieuw leven op te bouwen.

LA Weekly heeft het verhaal over een zwerver die een nieuw leven wil opbouwen, maar daar ondanks het geld niet in slaagt. William heeft moeite te wennen aan een nieuwe levensstijl, de buren hebben moeite met de nieuwe buurman.

“It seeped through the walls. It wafted up stairwells and elevator shafts. It was so bad, it rendered the other units on Nowell’s floor unrentable. It was so bad, it made people dry-heave as they walked down the hallway. It was so bad, it caused the inspectors who examined Nowell’s unit to gag and tear up. It was so bad, it attracted vermin. It was suffocating, overpowering, disgusting, distressing. It smelled like sour milk. Like diarrhea. Like mold.

Or so claimed witnesses at trial. Yes, the smell went to trial.”

Lees het hele artikel van Gendy Alimurung op de site van LA Weekly (5.422 woorden).

De meest gehate band is ook het succesvolst (als het gaat om geld)


Het haten van de band Canadese rockband Nickelback is bijna een levensstijl geworden, vergelijkbaar met de wijdverbreide aversie die veel mensen hebben tegen Crocs of Microsoft. En hoewel het mogelijk de meest gehate band ter wereld is, is het ook een van de meeste succesvolle bands.

Dat is te danken aan Chad Kroeger, frontman én het commerciële genie van de band. Op alle mogelijke manieren verdient de band, die altijd zo goedkoop mogelijk op tournee gaat, aan hun act. In een uitgebreid profiel doet Businessweek-auteur Ben Paynter de methode-Nickelback uit de doeken. Voer de Nickelback-hater, maar wellicht ook voor de heimelijke fan van de mannen die er op het podium bijstaan “alsof ze hun microfoon willen opeten”.

Kroeger attributes his rise to simple hard work. “I always thought it was strange when these artists like Kurt Cobain or whoever would get really famous and say, ‘I don’t understand why this is happening to me. I don’t understand! Oh, the fame, the fame, the fame!’ ” he says. Nearby, there is a table covered with band photos that they have already signed. Kroeger looks around the room for a moment and then says, “There is a mathematical formula to why you got famous. It isn’t some magical thing that just started happening. And it’s going to move exponentially throughout your career as you grow, or can decline exponentially if you start to fail as an artist.”

Lees het hele artikel van Ben Paynter bij Businessweek (3.090 woorden).

Ik, mijn magazine en mijn censuurdame

China International Business
Eveline Chao werkte twee jaar lang voor een Engelstalig Chinees tijdschrift met een bescheiden oplage. En als je publiceert in China, dan betekent dat dat je je aan de censuurregels moet houden. Zo zijn er - erg belangrijk - de drie T’s: Tibet, Taiwan en Tiananmen. Alledrie taboe.

Maar er is veel meer om rekening mee te houden en daarom kreeg Chao een censuurdame: iemand van het ministerie van Economische Zaken die alles naloopt voordat het in het magazine komt. Ze vertelt voor Foreign Policy aan welke opmerkelijke verzoeken ze soms moest voldoen en hoe de relatie met haar censuurdame (‘Snow’) uiteindelijk zo persoonlijk wordt dat het een beetje ongemakkelijk is.

“Snow cautioned that if we were going to depict a map of China, we had to make sure it included Taiwan and various disputed territories, including the now hotly contested small chain of uninhabited islands that China calls the Diaoyu and Japan the Senkakus. “Just put in a couple dots around the bottom, but whatever you do, make sure they don’t get cut off,” she said. In lay-out those islands did, indeed, get cut off; but at Snow’s advice, the designer haphazardly Photoshopped a few stray dots around the bottom of China’s eastern coast.”

Lees het hele artikel van Eveline Chao bij Foreign Policy (4.670 woorden).

De excentriekeling achter de antivirussoftware van McAfee


In mei van dit jaar viel de politie van Belize een huis binnen in Orange Walk Town. De 67-jarige man, die daar aanwezig was met zijn 17-jarige vriendinnetje, werd gearresteerd wegens het bezit van wapens en het fabriceren van drugs. De man was John McAfee, eind jaren tachtig oprichter van het bedrijf dat groot werd met de ontwikkeling van de eerste antivirussoftware.

Gizmodo vertelt het verhaal van de excentrieke McAfee die, nadat hij zijn bedrijf met honderd miljoen dollar op zak verliet, van avontuur in avontuur stort. Zijn succes boekte McAfee met een bedrijf waarbij het draaide om betrouwbaarheid, zelf is hij manipulatief, manisch en een notoire leugenaar.

“Cast adrift, McAfee gave himself over to the life of a wealthy adventure seeker. He raced ATVs (crashing a dozen or so) and made open-ocean crossings by Jet Ski (often they sunk en route). He poured millions into a 280-acre yoga retreat in the mountains above Woodland, Colorado, where every Sunday morning he would hold complimentary classes. “Everything was free,” recalls a former student. “You would think that this guy was amazingly generous and kind, but he was getting something out of it. He was interested in being the center of attention. He was surrounded by people around him who didn’t have any money and were depending on him, and he could control them.”

Lees het hele artikel van Jeff Wise bij Gizmodo (4.141 woorden).

Over deze rubriek

Op internet moeten teksten kort zijn, was jarenlang het devies. Mensen lazen namelijk geen lange artikelen van een beeldscherm; daar was het papier voor. Tegenwoordig is dat anders. Met de komst van de tablets en e-readers is van een scherm lezen aantrekkelijker geworden. Bovendien ontstonden diensten als Instapaper, Pocket (voorheen Read It Later) en Klip.me, waarmee je een artikel van een website kunt bewaren om later te lezen - en belangrijker: in een aantrekkelijke opmaak. Daarom selecteert nrc.nl elke zondag, wanneer je er de tijd voor kan nemen, een aantal van de beste ‘longreads’.

Zelf een mooie longread gelezen? Geef je tip in de comments.