Nut

Een vreemde man aan de telefoon. Hij klinkt verdrietig. En boos. Ik leg uit dat ik hem niet kan helpen. Verkeerd verbonden.

Hij vraagt of ik heel even naar hem wil luisteren. En dan stelt hij mij plots de vraag: „Wat is volgens jou het nut van leven?”

Ik schrik en zeg dat ik mezelf die vraag nooit stel, omdat ik niet veel nut zie. Maar dat ik heel blij ben met mijn leven. „Ik weet zeker dat ik doodga en ondertussen maak ik er wat van. De kunst is mooie dingen te zien in het kleine”, zeg ik. Ik word bijvoorbeeld ontzettend blij als ik die ene kastanje vind bij het begin van de herfst: mooi, rond en onbeschadigd. Die eerste verdwijnt altijd in mijn zak. Geluk is dat.

We praten lang.

De stem verandert, de boosheid en het verdriet verminderen, hij klinkt lichter. In ieder geval voor even.

Kijk, dat is nou het nut van leven.

Daphne Alders

Zelf een ikje inzenden? nrc.nl/ik