Zeeuwse Madoffs garandeerden geld

Ruim zestig klanten belegden samen 8 miljoen euro bij twee Zeeuwen. Het beloofde rendement bleef uit. Het geld ging op aan auto’s en villa’s.

Illustratie Roland Blokhuizen, Foto HH

Het is de wrangste en hardste grap die de man kan bedenken: hem zijn twee poten uitgedraaid. Eén letterlijk, één figuurlijk.

Na een bedrijfsongeval moest zijn rechterbeen worden afgezet. De zeven ton schadevergoeding vertrouwde hij toe aan Jan der V. (42), want die had zo goed geholpen. Van der V. runde een assurantiekantoor in Nieuwe-Tonge en had gezorgd dat hij wat minder belasting over de claim moest betalen.

Van der V. was een vriend geworden, die ook nog verstand had van geld. Toch bleek het aanbod om zijn geld via Van der V. weg te zetten desastreus. Niks maximaal 18 procent rendement. Alles weg. Zijn naam hoeft niet in de krant. Schaamte.

Deze week stonden Van der V. en zijn zakenpartner Erik van W. (52) terecht in Dordrecht. Het Openbaar Ministerie verdenkt ze met hun bedrijven Future Life, Blue Account & Investments en EéJé & Advies fraude en oplichting te hebben gepleegd. Ze zouden ruim zestig klanten 8 miljoen euro afhandig hebben gemaakt. Het OM eist vier jaar celstraf tegen Van der V. en drie jaar tegen Van W.

De twee mannen hielden hun klanten voor dat hun geld veilig belegd zou worden op Luxemburgse spaarrekeningen – extreem veilig, rendement gegarandeerd. Allemaal schijn, zegt officier van justitie Cornelie Backer. Dat is ook de ervaring van de gedupeerden. Ze kijken vanaf de publieke tribune in de Merwedezaal van de Dordtse rechtbank door een glazen wand op de rug van de verdachten en zijn woedend. De ellende heeft huwelijken gekost, psychische klachten opgeleverd en zelfmoordneigingen veroorzaakt.

Officier Backer doet haar best de mannen neer te zetten als de Bernard Madoffs van Goeree-Overflakkee. Van der V. was de fondsenwerver. Hij ging zijn contacten af op zoek naar geld. Dronk een wijntje, speelde een potje biljart, pochte met zijn BMW’s.

Alles was erop gericht de scheiding tussen privé en zakelijk te vertroebelen. Hij kon ook prachtige modellen tekenen om duidelijk te maken dat een van de Luxemburgse bedrijfjes waar de spaarrekeningen zouden lopen eigendom was van de gerenommeerde banken Société Générale en Credit Suisse. „Lariekool”, zegt Backer. „Via een kerstboom aan rechtspersonen hadden Van der V. en Van W. alles onder zich.”

De inleg van klanten werd niet veilig gestald, zegt het OM, maar ging op aan privébetalingen, investeringen in bedrijfjes en rentebetalingen. De mannen leasten meerdere dure auto’s, kochten villa’s in het Gooi en Dordrecht, financierden beginnende bedrijfjes en deden rentebetalingen. Volgens het OM genoten ze. „Van W. speelde graag voor Sinterklaas. Van der V. was het liefst de miljonair die kon investeren.”

Van 2003 tot 2010 runden de twee hun beleggingsbedrijf. In 2007 begonnen toezichthouders Autoriteit Financiële Markten en De Nederlandsche Bank argwaan te krijgen. Ze vermoedden dat Future Life financiële diensten aanbood zonder bankvergunning. Dwangsommen volgden. Future Life werd een veelbesproken onderwerp op beleggersfora. TROS Opgelicht deed onderzoek.

In 2010 werden Blue Account & Investments en EéJé & Advies failliet verklaard. Vorig jaar deed DNB uiteindelijk aangifte en begon de FIOD met een strafrechtelijk onderzoek.

Dat veel geld verloren is gegaan, bestrijden Van der V. en Van W. niet. En dat dat heel naar is. Maar het is niet opgegaan aan auto’s of excessieve luxe, zeggen ze. Wat er wel is gebeurd? Ze spreken elkaar tegen.

Van W. zegt dat hij niet wist dat klanten veronderstelden dat hun geld veilig op Luxemburgse rekeningen geparkeerd zou worden. „Ik ging niet bij de klanten langs. Dat deed Jan. Ik dacht dat het doel was geld op te halen om te investeren in bedrijven en projecten. Dat ging lang goed. Tot eind 2008. Toen stortte de Amerikaanse economie in elkaar”, zegt hij snikkend.

Ze hadden geïnvesteerd in nieuwbouwhuizen in het dorp Harmony in Florida. Bijna nergens in de VS sloeg de vastgoedcrisis zo hard toe als in Florida. „Huizen die een miljoen waard waren, verkochten opeens voor 250.000 euro. Als die drie maanden eerder opgeleverd waren, was er niks aan de hand geweest. Maar opeens kregen we liquiditeitsproblemen.” Toen stokten de rentebetalingen en kwamen de klachten.

Voor die tijd kreeg iedereen keurig betaald, zegt zijn advocaat Jaap Spigt. Daarom is het ook geen piramidespel, betoogt hij. „Er is wel degelijk belegd.” Het is een treurige situatie, zegt Spigt, maar dat betekent niet dat Van W. strafbaar is.

De andere verdachte probeert zichzelf neer te zetten als de ietwat onnozele zakenman die er door zijn compagnon in is geluisd. Hij is niet universitair geschoold en was vooral ondernemer, betoogt zijn advocaat Yehudi Moszkowicz. „Hij had geen verstand van financiën. Van W., die jaren bij de Belastingdienst heeft gewerkt, wel.”

Van W. tuigde de bv’s op, bedacht de constructies en investeerde het geld dat mijn cliënt ophaalde, aldus de advocaat. „Mijn client is te goeder trouw. Anders zou hij zijn moeder en de moeder van zijn kinderen toch niet overtuigen in te leggen?”

Uitspraak 7 december.