Pindakaasverbod voor de hele klas

Nederland, Breda, 7 november 2012 Carla Schellings, haar man en dochter Hanna Foto: Merlijn Doomernik Merlijn Doomernik

Bij mijn dochter in de klas mocht niemand pindakaas op zijn brood. Hanne is zo allergisch voor pinda’s en noten dat ze van een veeg pindakaas op de lunchtafel, of de kleverige vingers van een klasgenoot, in een anafylactische shock kan raken.

Als baby groeide ze slecht, en toen ze met zes maanden flessenmelk kreeg, ging het ineens snel bergafwaarts. Uit bloedonderzoek bleek dat ze naast een koemelkallergie een ernstige pinda-allergie had.

Toen zijn we al heel scherp op haar voeding gaan letten. Toen Hanne tweeënhalf was mocht ze van mij wat Nutella op een boterham proberen, en dat ging acuut en heftig fout. We belandden met een doodziek kind in het ziekenhuis.

Het moeilijkste, vooral de eerste jaren, is de doorlopende angst. Samen met de moeder van een ander allergisch meisje, de beste vriendin van Hanne, heb ik een boek geschreven, Nooit meer pindakaas. Ook over hoe je met die angst moet omgaan.

Nu is Hanne 10, en kan ze zelf opletten. Het helpt ook dat ze sporen kan verdragen: uit provocaties in het ziekenhuis bleek dat ze 1/30e pinda, en 1/6e hazelnoot aankan. Ze zit nu ook in de bovenbouw, en het verbod op pindakaas voor haar klasgenoten is opgeheven. Hanne gaat op afstand zitten, en let op dat het andere kind zijn handen wast.

Het valt me trouwens telkens op hoe lief de andere kinderen met Hannes allergie omgingen. Ouders mopperden weleens over het pindakaasverbod. Maar als de kinderen het verhaal van Hanne zelf hadden gehoord, gingen ze samen nadenken hoe ze daar rekening mee konden houden. Welke traktaties wel mochten, en welk boterhambeleg, noem maar op. Natuurlijk is het niet leuk dat Hanne het verhaal telkens opnieuw moet vertellen, bij muziekles, op vakantie of bij het sporten. Maar de reacties maken veel goed.

Zowel ik als de school heeft een Epipen [een adrenalinespuit, red.]. Die hebben we nooit hoeven gebruiken. Wel de antihistamine. Die neemt ze altijd gedurende het pollenseizoen, en als ze een reactie krijgt.

Ik vind het wel spannend dat ze straks naar de middelbare school gaat. Dan is ze niet steeds onder toezicht, en moeten haar vrienden weten hoe ze die Epipen moeten gebruiken.