Manke Mathilde blijft hoopvol in oorlogstijden

Mathilde (Tautou) blijft, ondanks zware tijden, geloven in de liefde.

Na het immense succes van Amélie (2001) kreeg regisseur Jean-Pierre Jeunet vijftig miljoen dollar om Sébastien Japrisots (ook in het Nederlands vertaalde) boek De lange zomer van de verloving te verfilmen. Voor de hoofdrol strikte hij opnieuw Audrey Tautou.

De film speelt zich af tijdens de Eerste Wereldoorlog en voert Tautou op als de manke Mathilde. Haar verloofde Manech bevindt zich aan het front. Hij is een van de vijf soldaten die zich door zijn hand heeft geschoten, in de hoop verlof te krijgen – een op waarheid gebaseerd verhaal. De legerleiding is echter onverbiddelijk: de soldaten worden naar niemandsland verbannen, waar hen een wisse dood wacht.

Toch gelooft Mathilde niet dat Manech is gesneuveld. Als ze een mysterieuze brief krijgt, gaat ze met hulp van detectives, ooggetuigen en informatie uit oorlogsarchieven naar hem op zoek.

Hoewel hij uitgebreid onderzoek deed naar de Eerste Wereldoorlog wilde Jeunet vooral een film maken over Mathilde’s liefde en optimisme. Hij contrasteert haar puurheid en sepiakleurige wereld(beeld) met de hel van de Grote Oorlog. Un long dimanche de fiançailles is overweldigend, maar Jeunets gegoochel met beelden en filmtechnieken zorgt er ook voor dat zijn film dichter bij de verzonnen wereld van bijvoorbeeld zijn debuut Délicatessen (1991) staat dan misschien is gewenst.