Communicatie

Ik logeerde bij mijn moeder in Velp en las voor het eerst sinds lange tijd De Gelderlander. Op de streekpagina ‘Arnhem & Omstreken’ stond een prachtige foto van Vitesse-trainer Fred Rutten. Hij at een broodje mee bij gewone mensen in een woning met een heel klein keukentje. We zagen hem in trainingspak aan een houten

Ik logeerde bij mijn moeder in Velp en las voor het eerst sinds lange tijd De Gelderlander. Op de streekpagina ‘Arnhem & Omstreken’ stond een prachtige foto van Vitesse-trainer Fred Rutten. Hij at een broodje mee bij gewone mensen in een woning met een heel klein keukentje. We zagen hem in trainingspak aan een houten keukentafel. Op tafel een schaal broodjes, een pak hagelslag en een pot pindakaas. Om de nek van de trainer hing een koord met een stuk karton waarop met grote letters ‘Fred’ stond.

Volgens de journalist zorgde trainer Fred Rutten voor ‘diepgang in het gesprek’

Verder aanwezig: Ozgur, Nazmi, Nartin, Jaap en Door. Allemaal ook met een stuk karton om de nek zodat ‘Fred’ iedereen bij de voornaam kon noemen. Het bijbehorende artikel heette ‘Aan keukentafel praten over toekomst Presikhaaf’.

Presikhaaf is een probleemwijk in Arnhem, toevallig ben ik er geboren. Ozgur, Nazmi, Nartin, Jaap en Door waren betrokken bewoners. Ze waren bij elkaar om vrijuit te filosoferen hoe de leefbaarheid van Presikhaaf verbeterd zou kunnen worden. Omdat Vitesse net als alle andere clubs ‘een hart voor de samenleving heeft’ – of net als alle andere betaald voetbalclubs doet alsof – was de training van de voetballers een uurtje vervroegd zodat Fred Rutten hardop mee kon denken over de toekomst van de wijk, waar hij in het beste geval hooguit een keer met de auto doorheen heeft gereden.

De problemen werden benoemd.

Zo had een van de bewoners voor de gelegenheid graag pompoensoep met pompoenen uit eigen tuin willen maken, maar helaas: de meeste pompoenen waren de avond ervoor gestolen. Niettemin was de conclusie dat het leven in Presikhaaf zo slecht nog niet was. Kleine, door de media opgeblazen incidenten zorgden voor een negatieve beeldvorming.

Volgens de verslaggever van De Gelderlander zorgde Vitesse-trainer Fred Rutten vervolgens voor ‘diepgang in het gesprek’.

Fred zag parallellen met zichzelf en zijn werk bij Vitesse.

Net als de bewoners had hij last van ‘een stukje beeldvorming’.

Hij adviseerde de bewoners om te communiceren.

„Als bewoner herken je de beeldvorming niet omdat je in de wijk leeft. Dat ervaar ik bij Vitesse. Door contact te zoeken met mensen buiten die omgeving kun je van het etiket afkomen. Beeldvorming ontstaat vaak doordat mensen niet weten wie je bent en wat je doet.”

Met zo’n advies kun je wat.

De verslaggever noteerde voor de zekerheid dat ‘de mens Fred Rutten’ had gesproken.

De mens Fred Rutten vindt dus dat je moet communiceren, terwijl de trainer Fred Rutten juist bekend staat vanwege zijn communicatieprobleem met journalisten dat verder gaat dan onverstaanbaar praten. Het hele lijf straalt uit dat hij niet kan en wil communiceren, sterker nog: hij wekt de indruk tegen communicatie te zijn.

Behalve dus als je hem naar een probleemwijk brengt. Dan communiceert hij naar de bewoners dat ze moeten communiceren omdat er vanwege communicatieproblemen een verkeerde beeldvorming is ontstaan.

Volgens De Gelderlander is dat nieuws, maar zo kun je aan de gang blijven. Als je Fred Rutten naar Syrië brengt zal hij ook communiceren dat de oorzaak van het conflict daar een communicatieprobleem is.

Voor de rest is Fred Rutte een goede trainer.