Tijdloze, maar frisse rock

pop

TOY: Toy ****

Op de platgetreden paden van de popmuziek schuilt een frisse omweg vaak in het samenbrengen van bestaande elementen. De Londens groep TOY bundelt een neopsychedelische sfeer met duistere galmvocalen en een vet motorik-ritme tot een meeslepende sound die meteen helemaal af is. Drie van de bandleden speelden eerder bij Joe Lean & the Jing Jang Jong, een groep die in 2008 verstrikt raakte in haar eigen belofte. Zanger/gitarist Tom Dougall, gitarist Dominic O’Dair en bassist Maxim Barron begonnen TOY met minder nadrukkelijke pop-aspiraties, maar hebben in de onderhuidse melodieënrijkdom van omfloerste songs als Motoring en Dead & Gone een geheime bron van tijdloze rockmuziek aangeboord. Gitaren galmen vrijuit, synthesizers zoeven er lustig op los en tussen al die gotische geluidsstormen klinkt de droge stem van Dougall op een recht vooruit stuwende drumbeat. Het bijna tien minuten lange Kopter wordt voortgedreven door een hypnotiserend robotritme, met een vette knipoog naar de Krautrock van Can en Neu! en toch zo Brits als het maar kan.

17 november staat TOY op Crossing Border in Den Haag