Melodramatische zang

popRobbie Williams: Take The Crown **

Robbie Williams is in zijn opzet geslaagd. Hij staat op dit moment voor het eerst sinds acht jaar weer bovenaan de Britse hitparade, met de single Candy, en zijn concerten in Londen waren razendsnel uitverkocht. Dus na een paar minder goed verkochte cd’s maakt Williams nu zijn gedroomde comeback als succesvolle popster. De Britse zanger heeft een paar aantrekkelijke kwaliteiten: hij is een innemende performer, zoals vorig jaar bleek tijdens de tournee van zijn vroegere band Take That, en hij schrijft nu en dan nummers die uitgroeien tot meezingers. Maar zijn negende solo-cd Take The Crown bezwijkt onder pogingen om groots en episch te klinken. Candy begint met een onderhoudend babbelcouplet maar zwenkt naar lompe koorzang in het refrein. Different ontspoort door melodramatische zang en Be A Boy wil te graag een eigentijds danceklank uitdragen. Op eerdere cd’s waren de instrumentaties tongue-in-cheek met verwijzingen naar synthpop of Pet Shop Boys-achtige elegantie. Nu daveren de synthesizers en galmen de gitaren, grof geschut om het grote publiek te veroveren. Opvallend is afsluiter Loser, een stoer akoestisch duet met zangeres Lissie, en hier de enige vriendelijke Williams-compositie.