Een nieuwe klassieker in gangstarap

hiphopKendrick Lamar: good kid, m.A.A.d. city *****

Het is Dr. Dre wederom gelukt: met Kendrick Lamar heeft hij na Snoop Dogg, Eminem en 50 Cent ook nu weer de belangrijkste rapper van het moment onder zijn hoede. Nadat Kendrick Lamar vorig jaar enorme indruk maakte met de intense, verhalende raps op zijn album Section.80, is dit debuut bij een groot label er één van hetzelfde formaat als Doggystyle van Snoop Dogg of The Slim Shady LP van Eminem. Een album dat het genre als geheel doet opschudden en zal uitgroeien tot een mijlpaal in de geschiedenis van de rapmuziek.

Kendrick Lamar – voorman van de ijzersterke hiphopcrew Black Hippy – maakte van zijn cd good kid, m.A.A.d. city een ambitieus project vol nuances en details die zich soms pas na meerdere luisterbeurten openbaren.

In het cd-boekje staan foto’s van de realiteit waarin Lamar opgroeide in Compton, Californië; bakermat van gangstarap. Lamar zit als peuter op schoot bij familieleden die vanwege hun criminele activiteiten onherkenbaar zijn gemaakt. Lamar verheerlijkt dat leven niet maar trekt de luisteraar een wereld in vol persoonlijke verwijzingen, waarin de worsteling centraal staat van mensen die in een zeer gewelddadige realiteit zo gewoon mogelijk proberen te leven.

We volgen de ontwikkeling van de jonge Lamar. We horen hem stoer rappen in ‘Backseat Freestyle’, wanneer hij zijn vrienden probeert te imponeren. En volgen hem wanneer hij in ‘The Art of Peer Pressure’ in een scene vol drugs en geweld terechtkomt, omdat de vriendschap met zijn ‘homies’ een rauwe keerzijde kent.

De liefdevolle en poëtische, maar voor hiphop ook opvallend introverte wijze waarop Lamar de strijd om hem heen analyseert, vat de geschiedenis van gangstarap samen, maar tilt haar ook een nieuwe fase in. De glasheldere, dromerige producties zijn ontspannen, maar ontwaken waar het verhaal dat nodig heeft.