Een man met een keurige dictie en een ontwricht leven

Holland Doc: De Van Waveren tapesNed. 2, 22.55 - 00.00 uur

Slechts één recensent sprak – zeer voorzichtig – haar twijfel uit. Dana Linssen eindigde haar recensie van de documentaire De Van Waveren tapes in deze krant, toen hij in juni in een half uur langere versie in de bioscoop kwam, met de suggestie dat ze het het verhaal bijna te mooi vond om waar te zijn.

Dat wantrouwen is begrijpelijk. Van der Aar, maker van reclamefilms, videoclips en verzamelaar van amateurfilms, kocht in 1996 geluidsbanden op het Waterlooplein. Het blijken opnames te zijn van telefoongesprekken van een man met een keurige dictie en een ontwricht leven. Langzaam ontdekt – en onthult – Van der Aar meer over deze Guido van Waveren (1944-2006), tragische telg uit een welgesteld gezin uit Heemstede.

Met veel zorg en smaak creëerde Van der Aar beelden bij de gesprekken. Stad in de nacht, vrouw met jaren 70-allure. Zijn Guido doet denken aan de autistische Matthijs uit de documentaire De regels van Matthijs: systeemdenker, vastlegger, sociaal onhandig, wantrouwig. Product van een verknipte jeugd, blijkt uit de ruzies met zijn moeder.

Het had allemaal zomaar een prachtige constructie kunnen zijn, net als Guido’s treurige kamer die Van der Aar nabouwt. Maar moeder Lidy en haar villa aan het Spaarne bestaan op internet, en Guido zal dus ook echt zijn. Wat bijzonder is: voor de film maakt het eigenlijk niet uit. Echt of fictief, geslaagd is de exercitie sowieso.