Amerikaanse klassieker

FILE - This June 7, 2012 file photo shows rapper Kendrick Lamar at the Bonnaroo music festival in Manchester, Tenn. Lamar made a splash with his major label release, debuting No. 2 on Billboard's Top 200 behind Taylor Swift, and topped the rap charts with more than 241,000 copies sold. His album also generated 2.8 million streams through Spotify, the second highest first week output so far this year. (AP Photo/Dave Martin, file) AP

hiphopKendrick Lamar: good kid, m.A.A.d. city *****

Het is meesterproducer Dr. Dre wederom gelukt: met Kendrick Lamar heeft hij na Snoop Dogg, Eminem en 50 Cent ook nu weer de belangrijkste rapper van het moment onder zijn hoede. Nadat Kendrick Lamar vorig jaar enorme indruk maakte met de intense, verhalende raps op zijn album Section.80, is dit debuut bij een groot label er één van hetzelfde formaat als Doggystyle van Snoop Dogg of The Slim Shady LP van Eminem. Een album dat het genre als geheel doet opschudden en dat zal uitgroeien tot een mijlpaal in de geschiedenis van de Amerikaanse rapmuziek.

Kendrick Lamar – voorman van de ijzersterke hiphopcrew Black Hippy – maakte van zijn cd good kid, m.A.A.d. city een ambitieus narratief project vol nuances en details die zich soms pas na meerdere luisterbeurten openbaren.

In het cd-boekje staan foto’s van de realiteit waarin Lamar opgroeide in Compton, Californië; bakermat van gangstarap. Lamar zit als peuter op schoot bij familieleden die vanwege hun criminele activiteiten onherkenbaar zijn gemaakt. Lamar verheerlijkt dat leven niet maar trekt de luisteraar een wereld in vol persoonlijke verwijzingen en tragische details, waarin de worsteling centraal staat van mensen die in een zeer gewelddadige realiteit zo gewoon mogelijk proberen te leven.

We volgen de ontwikkeling van de jonge Lamar. We horen hem stoer rappen in Backseat Freestyle, wanneer hij in de auto zijn vrienden probeert te imponeren. En volgen hem wanneer hij in The Art of Peer Pressure in een scene vol drugs en geweld terechtkomt, omdat de vriendschap van zijn ‘homies’ een rauwe keerzijde kent.

De liefdevolle en poëtische, maar voor hiphop ook opvallend introverte wijze waarop Lamar de strijd om hem heen analyseert, vat de geschiedenis van gangstarap samen maar tilt haar ook een nieuwe fase in. De glasheldere, dromerige en Outkast-achtige producties zijn ontspannen maar ontwaken waar het verhaal dat nodig heeft. En Lamar verbindt met zijn warme stem en brede scala aan rijmtechnieken op grootse wijze de emoties met elkaar op deze moderne klassieker.