Waar schaarste is, daar wordt gejaagd

Nu is de snelle saleswereld nog het jachtterrein van de headhunter. Maar kijk er niet van op als straks de zorgsector aan de beurt is.

Nee, dat was vorige week niet provocerend bedoeld. Terwijl meer dan 500.000 Nederlanders tevergeefs naar werk zoeken, typeerde de Academie voor Arbeidsmarktcommunicatie de personeelsmarkt juist als jachtgebied waar bedrijven achter goede mensen aan zitten.

Bij 1 op 35 verkopers en 1 op 9 inkopers met een universitaire graad, gaat bijvoorbeeld wekelijks de telefoon. Een recruiter of onderneming met de vraag of ze willen komen solliciteren, vaak zelfs met het aanbod van een baan.

De ‘academie’ dankt die cijfers niet aan eigen navorsing, maar mocht putten uit actuele gegevens van het Arbeidsmarkt GedragsOnderzoek. Dat is een sinds 2003 lopende studie onder 20.000 werkende Nederlanders, gehouden door de Intelligence Group.

Nou kenden we dat wel: verhalen over een competitief bedrijfsleven, waar headhunters onderdeel zijn van de voedselketen. Steeds op zoek naar het volgende salestalent voor hun opdrachtgever. Zelfs in crisistijd. Dus wat is nieuw? Twee dingen.

Volgens Geert-Jan Waasdorp, oprichter van de Intelligence Group, zal het steeds gangbaarder worden dat bedrijven interessante werknemers rechtstreeks benaderen. In allerlei sectoren. Komt doordat mensen simpelweg beter vindbaar zijn, via bijvoorbeeld LinkedIn of cv-databanken.

Het tweede: verwacht dat jagen juist in zachte sectoren als de verzorging en verpleging. Nota bene de werkvelden waar volgens de Academie voor Arbeidsmarktcommunicatie nu verreweg het minst wordt gerekruteerd. Maar leg daar andere rapporten naast.

Het Europese onderzoeksinstituut Cedefop waagt zich bijvoorbeeld geregeld aan een voorspelling over hoe de arbeidsmarkt zich in de toekomst zal ontwikkelen. Steevast spreekt het instituut de verwachting uit: verzorgenden en verplegenden zullen alleen maar harder nodig worden.

Deze lente kwam de Amerikaanse zakenkrant Wall Street Journal zelfs met een concrete top-10 van beroepen die volgens het blad de komende decennia het meest gevraagd (en steeds beter betaald) zullen worden. In dat lijstje: verpleegsters, chirurgen en tandartsassistenten.

De krant redeneert dat door de vergrijzing steeds meer mensen een beroep zullen doen op zorg. Omdat de medische wetenschap bovendien vordert, zullen nog meer kwalen behandeld kunnen worden – waarvoor dan weer meer behandelaars nodig zijn.

Waarom lijken Nederlandse zorginstellingen dan amper bezig met het zoeken en claimen van interessant personeel? „Waar schaarste is, wordt gejaagd”, zegt Waasdorp. Dus ja: we kunnen headhunters verwachten in de gangen van bejaardenflats en ziekenhuizen. „Vóór de crisis was dat al aan het gebeuren. Privézorginstellingen zochten actief naar goede verpleegkundigen en specialisten. De mensen die ze benaderden, keken daar ook helemaal niet van op. Ze bleken zich goed bewust van hun marktwaarde.”

Maar de crisis heeft roet in het eten gegooid, zegt Waasdorp. „Op alles staat nu een rem.” Daarbij zijn de meeste reguliere zorginstellingen nog niet ingesteld op het zelf benaderen van mensen.

„Ik ken één academisch ziekenhuis met een centraal hr-beleid. Waar ze dus vooruitdenken. Alle andere zoeken mensen waar en wanneer dat uitkomt.” Maar het kan snel gaan, zegt hij. „Wacht maar tot na de crisis. Weet je welke instellingen wel hun tijd vooruit zijn? Middelgrote verzorgingstehuizen voor ouderen. Die zijn klein genoeg voor één HR-afdeling, waar ze anticiperen op de toekomst.”