Pepernoten

Twee maanden geleden trof ik bij onze buurtsuper de eerste pepernoten van het jaar aan.

Stiekem maakte ik er een foto van met mijn telefoon. Hoofdschuddend mompelde ik in mijzelf: „September!”

Ik liet het fotootje aan verschillende mensen zien. Niet iedereen keek er evenveel van op. Iemand had ze zelfs in augustus al bij de betere drogisterij zien liggen.

Misschien ben ik ouderwets, maar ik vind dat pepernoten pas rond deze „tijd van het jaar” te vinden zouden moeten zijn. De pepernoot is namelijk iets speciaals, toch?

In mijn kindertijd was de pepernoot zelfs lange tijd de aankondiging van een groots Wonder. Als de pepernoot verscheen, dan kon je erop rekenen dat weldra uit Spanje, per stoomschip, een met het eeuwig leven gezegende bisschop (met wortels in Turkije nota bene!) zou arriveren in Nederland. Sint Nicolaas met een paard dat over daken rennen kon en een zak vol cadeaus die hij ’s nachts, via de schoorsteen, in je schoen achterliet.

Ik heb eens op Pakjesavond mijn schoen verstopt, om de Sint te plagen. De volgende ochtend lag er alsnog een ingepakte Transformer in mijn Chicane-gympje.

Tegenwoordig lijkt de pepernoot de jaarlijkse discussie over de etnische afkomst van Zwarte Piet aan te kondigen. Die van: is het een neger of een schoorsteenveger?

Het vorige sinterklaasseizoen heb ik me daar voor het eerst in gemengd; Zwarte Piet is sindsdien voor mij niet meer dezelfde. Om een lang verhaal kort te maken: ik kan niet meer anders zien dan een buurman, collega, oom of andere acteur die de domme kleurling speelt. Ja, onschuldig, die dolle capriolen, want voor kinderen bedoeld, maar ik kan er niks meer aan doen. Spijtig is dat, want ik weet hoe goed het is bedoeld. Piet is in wezen een perfect personage om voor kinderen op te voeren: een beetje griezelig, maar zó onnozel dat het schattig wordt.

Ik ben benieuwd of Zwarte Piet er over twintig jaar nog is. En of we onze kinderen dan nog steeds wijs maken dat hij onder het roet zit.

Intussen maak ik wel gewoon plannen om volgende maand Sinterklaas te vieren met vrienden. Daar gaan kleine kinderen bij zijn, die gelukkig nog niet over dit soort dingen hoeven na te denken. De Sint zal er ook zijn. Zwarte Piet? Ook. Natuurlijk. Of ik hem ga spelen?

Nou: ik ben al een tijdje op zoek naar een hippe mijter. Maatje 60.

    • Sadettin Kirmiziyüz