ik@nrc.nl

In mijn hoedanigheid van viooldocent aan een culturele instelling heb ik een groepje basisschoolleerlingen van rond de tien jaar onder mijn hoede. Iedere veertien dagen repeteren we eenvoudige stukjes uit diverse boeken, waaronder een van Engelse makelij. Uiteraard staan daar titels boven en, met pedagogische aanpak, probeer ik ook die titels te vertalen met de bedoeling dat door herhaling iets blijft hangen. Zo was er al eens het woord lullaby, met de bekende besmuikte reactie, aan de orde geweest. Nu diende het zich weer aan. „Wie weet nog wat dat is, een lullaby?”, vroeg ik met enige stemverheffing. Even was het doodstil, een unicum, toen klonk het luid: „Een naaktstrand, meneer!”

Ook een ikje insturen? Mail maximaal 120 woorden naar ik@nrc.nl