Ex-Bouwfonds directeur Vlijm

Nee, schuchter is het woord niet voor Vlijm. Contactgestoord is al iets beter. Hij zegt weinig. En als hij spreekt, dan met korte zinnen of een Engelse term. „No sweat.” Over gebouwen praat hij niet. Geld, daar draait alles om. Hij geeft de instructies. Daar moet geld heen. En daar.

Ja, Jan van Vlijmen was het brein achter de fraude. Dat heeft hij bij de rechtbank ook toegegeven. Hij organiseerde, als directeur van Bouwfonds, potjes geld bij andere bedrijven, door Bouwfonds via valse facturen meer te laten betalen aan die bedrijven. Uit die potjes kon hij vervolgens „moeilijke betalingen” doen, zoals hij dat noemde. Bijvoorbeeld een snoepreisje voor Philips-directeur Will F.

Maar Van Vlijmen was in de rechtszaal ook een uitstekende prater, die helder uitlegde hoe zijn wereld in elkaar stak. Eerder deed hij dat al in NRC Handelsblad. Omkopen? Deed hij niet moeilijk over. „Wilde je met iemand praten, zat zijn agenda altijd vol. Maar gaf je hem een horloge, dan was er ineens wel een gaatje vrij.”

En ja, Jan van Vlijmen hield van geld. Niet als middel, maar als doel. En dat doel was onlosmakelijk verbonden met de gebouwen die hij als ontwikkelaar liet neerzetten. Een goed gebouw leverde veel geld op en betekende dat je succesvol was. Een architectonisch hoogstandje, waar nauwelijks geld mee verdiend was? Een mislukking in zijn ogen. Van Vlijmen kreeg vier jaar cel en betaalde benadeelde partijen 75 miljoen euro.

George van Houts speelt Vlijm